سکه دزدیده شده قابل بازگشت است. هویت لو رفته نیست.

در 7 سپتامبر، یک بلاکچین برای انتقال بیت‌کوین بین صرافی‌ها حدود 320 میلیون دلار در یک بهره‌برداری از دست داد. این رقم چشمگیر بود و هفته را تحت تأثیر قرار داد. اما به شکلی عجیب، این نوع ضرر قابل جبران است. وجوه در یک دفتر کل عمومی جابجا شدند، بنابراین هر تراکنش قابل مشاهده است و مهاجم ظاهراً یک هکر کلاه سفید است که در حال مذاکره برای بازگرداندن آنهاست. پول دزدیده شده روی زنجیره، گاهی قابل مشاهده، ردیابی، مسدود کردن و حتی بازگرداندن است. نقض‌های غیرقابل ترمیم که باید شب‌ها ما را بیدار نگه دارند، تیترهای بسیار کوچک‌تری می‌سازند، دقیقاً به این دلیل که آنچه می‌گیرند قابل بازگشت نیست. در همین بازه زمانی هک 320 میلیون دلاری، ترزور تأیید کرد که 67000 مشتری دیگر نام، شماره تلفن و آدرس خانه‌شان از طریق یک فروشنده حمل‌ونقل فاش شده است. یک نشت جداگانه حدود 200000 رکورد را در معرض دید قرار داد که شماره‌های شناسایی دولتی در کنار آدرس‌های کیف پول تأیید شده قرار داشتند. داده‌های آدرس دزدیده شده از یک سازنده کیف پول سخت‌افزاری در سال 2020 هنوز به صورت نامه فیزیکی می‌رسد و شش سال بعد بیت‌کوین طلب می‌کند. شما می‌توانید یک کلید به خطر افتاده را بچرخانید. اما نمی‌توانید به راحتی، سریع یا ایمن آدرس خانه، چهره یا شماره پاسپورت خود را بچرخانید. اوین مک‌مولن، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شبکه بیلیونز است که هویت دیجیتال حفظ‌کننده حریم خصوصی برای افراد و عامل‌های هوش مصنوعی می‌سازد. این اصطکاک بخشی از گفتگوی امنیتی است که مدام از آن می‌پریم. هر لایه از صنعت فناوری متصل که دنیای واقعی را لمس می‌کند، داده‌های هویتی جمع‌آوری می‌کند. صرافی‌های ارز دیجیتال هویت شما را تأیید می‌کنند. سازندگان کیف پول سخت‌افزاری آدرس حمل‌ونقل فیزیکی شما را جمع‌آوری می‌کنند. درگاه‌های ورود اسناد حیاتی شما را ذخیره می‌کنند. هر کدام به یک مخزن از داده‌های خصوصی حیاتی برای خدماتشان و زندگی مشتریانشان تبدیل می‌شوند، هر کدام با مقیاس به یک کندوی عسل جداگانه تبدیل می‌شوند: یک فروشگاه متمرکز از داده‌های بسیار حساس، یک انبار رو به رشد از ارزش ایستا که به طور مرتب روی سروری نشسته و منتظر نفوذ است. 320 میلیون دلار دزدیده شده زخمی است که می‌تواند بهبود یابد - توکن‌ها قابل بازگشت هستند، پول یکسان در آینده قابل کسب است. یک فایل هویت لو رفته زخمی است که گسترش می‌یابد، زیرا وقتی نام شما به آدرسی متصل می‌شود که موجودی آن را هر کسی می‌تواند روی زنجیره بخواند، این پیوند دائمی و عمومی است. بحث روی محور اشتباهی گیر کرده است. ما بحث می‌کنیم که آیا پلتفرم‌ها به اندازه کافی امن بودند، آیا به اندازه کافی سریع وصله زدند، آیا کاربران کلیدهای خود را درست نگه داشتند. همه اینها فرض می‌کند که داده‌ها باید در وهله اول جمع‌آوری می‌شدند. اینطور نبود. تأیید یک واقعیت در مورد کسی و جمع‌آوری هویت او عملیات متفاوتی هستند، و ما سال‌هاست می‌دانیم چگونه آنها را جدا کنیم. یک فروشنده می‌تواند تأیید کند که شما یک مشتری واقعی و بدون تحریم هستید بدون اینکه پاسپورت شما را روی سرور نگه دارد. شما می‌توانید ثابت کنید که مجاز به برداشت هستید بدون اینکه به هر طرف مقابل یک کپی از هویت خود بدهید. حداقل افشا: واقعیت تأیید و دور ریخته می‌شود. هیچ هویتی جمع‌آوری نشده یعنی هیچ کندوی عسلی ایجاد نشده، و چیزی برای نشت، فروش یا پست کردن به در خانه شما باقی نمی‌ماند. ما قبلاً شاهد اجرای جایگزین بوده‌ایم. وقتی تنظیم‌کنندگان به وب‌سایت‌ها گفتند رضایت بگیرند، آنها هدف را مشخص کردند نه روش را، و بازار با بنر کوکی پاسخ داد، پنجره پاپ‌آپی که هفته‌ای صد بار بدون خواندن رد می‌کنید. ارز دیجیتال نسخه خود را ساخت: آپلود ID خود برای همه. یک کپی پاسپورت در صدها پایگاه داده، که تقریباً از هیچ‌کس محافظت نمی‌کند و هرکس که ضعیف‌ترین آنها را بشکند، غنی می‌کند. و این فقط تمرین است. اینترنت در حال بازسازی حول نرم‌افزاری است که از طرف ما عمل می‌کند، و مرتب‌سازی آشنا ترافیک به «ربات» یا «انسان» در حال تغییر است.