سکه دزدیده شده ممکن است برگردد، اما هویت لو رفته هرگز

در 7 سپتامبر، یک بلاک‌چین برای انتقال بیت‌کوین بین صرافی‌ها حدود 320 میلیون دلار در یک حمله از دست داد. این رقم چشمگیر بود و هفته را تحت تأثیر قرار داد. به شکلی عجیب، این نوع ضرر قابل بازگشت است. وجوه در یک دفتر کل عمومی جابه‌جا شد، بنابراین هر تراکنش قابل مشاهده است و مهاجم ظاهراً یک هکر سفید است که در حال مذاکره برای بازگرداندن آن‌هاست. پول دزدیده شده روی زنجیره، گاهی قابل مشاهده، ردیابی، مسدود و حتی بازگرداندن است. نقض‌های غیرقابل ترمیم که باید ما را بیدار نگه دارند، تیترهای بسیار کوچک‌تری می‌سازند، دقیقاً به این دلیل که آنچه می‌گیرند قابل بازگشت نیست. در همان بازه زمانی هک 320 میلیون دلاری، ترزور تأیید کرد که 67,000 مشتری دیگر نام، شماره تلفن و آدرس خانه‌شان از طریق یک فروشنده حمل‌ونقل لو رفته است. یک نشت جداگانه حدود 200,000 رکورد را در معرض دید قرار داد که شماره‌های شناسایی دولتی در کنار آدرس‌های کیف پول تأیید شده قرار داشتند. داده‌های آدرس دزدیده شده از یک تولیدکننده کیف پول سخت‌افزاری در سال 2020 هنوز به صورت نامه فیزیکی می‌رسد و شش سال بعد درخواست بیت‌کوین می‌کند. شما می‌توانید یک کلید به خطر افتاده را تغییر دهید. اما نمی‌توانید به راحتی، سریع یا ایمن آدرس خانه، چهره یا شماره پاسپورت خود را تغییر دهید. اوین مک‌مولن، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شبکه بیلیونز است که هویت دیجیتال حفظ‌کننده حریم خصوصی برای افراد و عوامل هوش مصنوعی می‌سازد. این اصطکاک بخشی از گفتگوی امنیتی است که مدام نادیده می‌گیریم. هر لایه از صنعت فناوری متصل که دنیای واقعی را لمس می‌کند، داده‌های هویتی جمع‌آوری می‌کند. صرافی‌های کریپتو هویت شما را تأیید می‌کنند. تولیدکنندگان کیف پول سخت‌افزاری آدرس حمل‌ونقل فیزیکی شما را جمع‌آوری می‌کنند. درگاه‌های ورود اسناد حیاتی شما را ذخیره می‌کنند. هرکدام به مخزنی از داده‌های خصوصی تبدیل می‌شوند که برای ارائه خدمات و زندگی مشتریان حیاتی است و هرکدام با مقیاس به یک کندوی عسل جداگانه تبدیل می‌شوند: یک انبار متمرکز از داده‌های بسیار حساس، یک انبار رو به رشد از ارزش ایستا که مرتب روی یک سرور نشسته و منتظر نفوذ است. 320 میلیون دلار دزدیده شده زخمی است که می‌تواند بهبود یابد - توکن‌ها قابل بازگشت هستند، پول یکسان در آینده قابل کسب است. یک فایل هویت لو رفته زخمی است که گسترش می‌یابد، زیرا وقتی نام شما به آدرسی متصل می‌شود که موجودی آن را هرکسی روی زنجیره می‌تواند بخواند، این پیوند دائمی و عمومی است. بحث روی محور اشتباهی گیر کرده است. ما بحث می‌کنیم که آیا پلتفرم‌ها به اندازه کافی امن بودند، آیا به اندازه کافی سریع وصله زدند، آیا کاربران کلیدهای خود را درست نگه داشتند. همه این‌ها فرض می‌کند که داده باید در وهله اول جمع‌آوری می‌شد. اینطور نبود. تأیید یک واقعیت درباره کسی و جمع‌آوری هویت او عملیات متفاوتی هستند و ما سال‌هاست می‌دانیم چگونه آن‌ها را جدا کنیم. یک فروشنده می‌تواند تأیید کند که شما یک مشتری واقعی و عاری از تحریم هستید بدون اینکه پاسپورت شما را روی سرور نگه دارد. شما می‌توانید ثابت کنید مجاز به برداشت هستید بدون اینکه به هر طرف مقابل یک کپی از هویت خود بدهید. حداقل افشا: واقعیت تأیید و دور ریخته می‌شود. هیچ هویتی جمع‌آوری نمی‌شود یعنی هیچ کندوی عسلی ایجاد نمی‌شود و چیزی برای نشت، فروش یا ارسال به در خانه شما باقی نمی‌ماند. ما قبلاً شاهد اجرای جایگزین بوده‌ایم. وقتی رگولاتورها به وب‌سایت‌ها گفتند رضایت بگیرند، هدف را مشخص کردند نه روش را، و بازار با بنر کوکی پاسخ داد، آن پنجره‌های بازشو که هفته‌ای صد بار بدون خواندن رد می‌کنید. کریپتو نسخه خود را ساخت: آپلود شناسنامه برای همه. یک کپی پاسپورت در صدها پایگاه داده، که تقریباً از هیچ‌کس محافظت نمی‌کند و هرکسی که ضعیف‌ترین آن‌ها را بشکند ثروتمند می‌کند. و این فقط تمرین است. اینترنت در حال بازسازی حول نرم‌افزاری است که از طرف ما عمل می‌کند، و دسته‌بندی آشنای ترافیک به «ربات» یا «انسان» در حال تغییر است.