روپیه اندونزی قدرت می‌گیرد؛ قدرت منطقه‌ای و فروش دارایی‌های امن، دلار/روپیه را تضعیف می‌کند

جفت ارز دلار/روپیه (USD/IDR) در روز سه‌شنبه در ساعات اروپایی در حدود 18٬060 معامله شد و برای دومین روز متوالی کاهش یافت. روپیه اندونزی از افزایش ارزش ارزهای منطقه‌ای و کاهش قیمت نفت خام که به کاهش هزینه واردات این کشور کمک کرد، حمایت شد. بانک مرکزی اندونزی (BI) نیز با مداخله در بازار و با پشتیبانی افزایش جزئی ذخایر ارزی در ماه اکتبر، ارز را تثبیت کرد. تحلیلگران MUFG/BTMU اشاره کردند که داده‌های فعالیت اقتصادی اندونزی به‌طور غیرمنتظره‌ای مثبت بوده است، به‌طوری که رشد تولید ناخالص داخلی در سه‌ماهه سوم به 5.47 درصد سالانه رسید که از 5.29 درصد سه‌ماهه دوم و پیش‌بینی 5.2 درصد فراتر رفت. این رشد قوی نشان‌دهنده تقاضای داخلی مقاوم و عملکرد صادرات است و دیدگاه ادامه‌دار بودن مومنتوم رشد را تقویت می‌کند، حتی اگر اعتماد سرمایه‌گذاران و جریان‌های پرتفوی شکننده‌تر باقی بماند. در همین حال، دلار آمریکا به دلیل کاهش تقاضای دارایی‌های امن پس از گمانه‌زنی‌ها درباره پیشرفت دیپلماتیک بین واشنگتن و تهران تحت فشار نزولی قرار گرفت. رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ با اعلام اینکه حملات نظامی بیشتر علیه ایران ضروری به نظر نمی‌رسد و درگیری «از نظر نظامی عملاً تمام شده است» این تغییر را تقویت کرد. کاهش قیمت نفت خام به پایین‌ترین سطح از ماه اوت نیز نگرانی‌های تورمی جهانی را کاهش داد. با وجود تضعیف کلی دلار، پتانسیل نزولی آن توسط سیگنال‌های hawkish فدرال رزرو محدود شد. داده‌های قوی اشتغال غیرکشاورزی و اظهارات محکم رئیس فدرال رزرو ریچموند و شیکاگو، انتظارات برای سیاست پولی انقباضی‌تر را تقویت کرد. بر اساس ابزار CME FedWatch، احتمال افزایش نرخ بهره در ماه دسامبر از 76 درصد به 84 درصد افزایش یافت. روپیه اندونزی به ترکیبی پویا از شرایط بازار جهانی، بنیادهای اقتصادی داخلی، تغییرات قیمت کالاها و مداخلات پیشگیرانه بانک مرکزی حساس است. به عنوان یک ارز بازار نوظهور، مسیر روپیه به شدت به مقاومت داخلی و مومنتوم اقتصادی بین‌المللی بستگی دارد. بانک مرکزی اندونزی نقش اصلی را در تثبیت روپیه از طریق سیاست پولی استراتژیک و عملیات مستقیم بازار ایفا می‌کند. با تنظیم نرخ‌های بهره، بانک مرکزی تفاوت بازدهی در برابر بانک‌های مرکزی بزرگ جهانی مانند فدرال رزرو را مدیریت می‌کند تا سرمایه‌گذاری‌های پرتفوی خارجی را جذب و حفظ کند. BI همچنین از چارچوب «مداخله سه‌گانه» در بازار نقدی، مشتقات (DNDF) و اوراق قرضه دولتی برای هموارسازی نوسانات ارزی استفاده می‌کند و ابزارهایی مانند Sekuritas Rupiah Bank Indonesia (SRBI) را برای تقویت جریان سرمایه به کار می‌گیرد. از دیدگاه کلان، نرخ تورم داخلی، عملکرد تجارت و سلامت مالی کلی، قدرت اساسی روپیه را تعیین می‌کند. تراز تجاری و حساب جاری اندونزی ارتباط نزدیکی با این بنیادها دارد، در حالی که عوامل جهانی مانند احساس ریسک‌پذیری یا ریسک‌گریزی سرمایه‌گذاران بین‌المللی و روندهای نقدینگی جهانی مستقیماً بر حرکت نرخ ارز تأثیر می‌گذارد. اندونزی به عنوان صادرکننده عمده کالاهایی مانند روغن پالم، زغال سنگ، نیکل و گاز طبیعی از قیمت‌های بالاتر کالا سود می‌برد که مازاد تجاری ایجاد کرده و جریان ارز خارجی را افزایش می‌دهد و روپیه را تقویت می‌کند. با این حال، از آنجا که اندونزی واردکننده خالص نفت خام نیز هست، قیمت‌های بالاتر نفت بار ارزی را افزایش داده و کسری حساب جاری را گسترش می‌دهد و بر ارزش پول فشار می‌آورد.