کریپتو مرزهای آنچه قابل قیمت‌گذاری است را گسترش می‌دهد

در سال‌های ابتدایی، صنعت کریپتو بر ساختن انواع تازه‌ای از دارایی‌ها متمرکز بود. ابتدا بیت‌کوین و مشتقاتش آمدند، سپس اتر و رقبایش. توکن‌های حاکمیتی، ان‌اف‌تی‌ها و میم‌کوین‌ها نیز از یک الگو پیروی کردند: ایجاد یک کلاس دارایی دیجیتال جدید و ساخت بازاری حول آن. اما با بلوغ این صنعت، تمرکز آن از خلق دارایی‌های جدید به ایجاد بازارهای جدید تغییر کرده است. سه نمونه مهم عبارت‌اند از بازارهای پیش‌بینی، پرپچوال‌های نفت و طلا در هایپرلیکوید، و پرپچوال‌های پیش از عرضه اولیه. این محصولات بازارهایی بی‌وقفه و قابل معامله در زمان واقعی حول چیزهای موجود مانند اخبار، کالاها و شرکت‌های خصوصی ساخته‌اند که پیش‌تر چنین بازارهایی نداشتند. به نظر می‌رسد فناوری بلاک‌چین برای گسترش دامنه چیزهایی که می‌توان قیمت‌گذاری کرد بسیار مناسب است و این ممکن است برای آینده مالی مهم‌تر از توانایی خلق دارایی‌های دیجیتال جدید باشد. آنابل هوانگ، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل Altius Labs، شرکتی زیرساختی که بلاک‌چین‌های پرسرعت طراحی می‌کند، این موضوع را مطرح کرده است. انتخابات، گزارش‌های تورم، قیمت کالاها، ارزش‌گذاری شرکت‌های خصوصی و نقاط عطف مهم شرکتی توجه جهانی را جلب می‌کنند. صنعت کریپتو اکنون این ایده را دنبال می‌کند که خود توجه ارزش اقتصادی دارد. اگر مردم به تحولی اهمیت بدهند، احتمالاً تقاضا برای بازاری وجود دارد که انتظارات جمعی درباره آن را نشان دهد. بلاک‌چین در عمل مشاهده را به مشارکت از هر نقطه جهان تبدیل می‌کند. افراد به‌جای تماشای صرف رویدادها می‌توانند در ارزیابی مبتنی بر بازار درباره ارزش یا احتمال وقوع آن‌ها سهیم شوند. بنابراین دامنه چیزهایی که می‌توانند از طریق بازارها قابل اندازه‌گیری شوند گسترش می‌یابد. مقوله‌هایی از فعالیت انسانی که پیش‌تر به‌صورت کیفی بحث می‌شدند، اکنون می‌توانند از طریق قیمت‌های به‌روزرسانی‌شونده کمّی شوند. هم‌زمان، بلاک‌چین نقش خود کشف قیمت را بازتعریف می‌کند. مالی سنتی اغلب کشف قیمت را محصول جانبی معامله می‌داند؛ سرمایه‌گذاران دارایی معامله می‌کنند و قیمت‌ها در نتیجه پدید می‌آیند. اما فضای کریپتو به‌طور فزاینده کشف قیمت را خود محصول می‌داند. جذابیت پرپچوال‌های پیش از عرضه اولیه این پویایی را نشان می‌دهد. معامله‌گران ممکن است هرگز سهام یک شرکت خصوصی را در اختیار نگیرند، اما برای آن‌ها داشتن سیگنال بازار در زمان واقعی درباره ارزش ادراکی آن ارزشمند است. در این معنا، بازار به یک موتور اطلاعاتی تبدیل می‌شود. قیمت فقط نتیجه فعالیت نیست؛ خروجی اصلی است. بازارهای مالی سنتی پراکنده‌اند. حتی برای شرکت‌های بورسی، کشف قیمت فقط در ساعات کاری رخ می‌دهد. برای شرکت‌های خصوصی بدتر است، زیرا فقط در دورهای تأمین سرمایه یا ارزش‌گذاری‌های دوره‌ای قیمت‌گذاری مجدد می‌شوند. با وجود اینکه اطلاعات مهم می‌تواند هر زمان پدیدار شود، بازارهای متعارف اغلب نمی‌توانند فوراً واکنش نشان دهند. اما ویژگی تعیین‌کننده بازارهای مبتنی بر بلاک‌چین این است که به‌صورت پیوسته و 24 ساعته فعالیت می‌کنند. این یعنی می‌توانند اطلاعات را همان‌طور که پدیدار می‌شود جذب کنند، نه اینکه منتظر نشست بعدی بازار یا رویداد ارزش‌گذاری بمانند. نتیجه، سازوکاری پاسخگوتر و طبیعی‌تر برای ارزیابی ارزش است. علاوه بر این، بازارهای مبتنی بر بلاک‌چین بسیار در دسترس‌تر از بازارهای متعارف‌اند. برای معامله سهام خصوصی معمولاً به تأیید صلاحیت، روابط ویژه و سرمایه قابل‌توجه نیاز است که فرصت را به گروه کوچکی محدود می‌کند. اکنون صنعت کریپتو رویکرد متفاوتی در پیش می‌گیرد و به هر کسی با اتصال اینترنت اجازه می‌دهد دیدگاه بازار خود را بیان کند. اگر بازارها را سیستم‌هایی برای تجمیع اطلاعات بدانیم، گسترش مشارکت کیفیت آن اطلاعات را بهبود می‌دهد. نکته مهم دیگر این است که این محصولات قرار گرفتن در معرض تغییرات را فراهم می‌کنند، نه مالکیت. نگه‌داشتن یک قرارداد دائمی متصل به یک شرکت فناوری خصوصی معادل مالکیت سهام آن نیست.