کریپتو لانگ و شورت: عامل‌های هوش مصنوعی روی چه چیزی اجرا خواهند شد؟

بحث درباره هوش مصنوعی معمولاً به این پرسش محدود شده است که کدام شرکت‌ها برنده خواهند شد. سرمایه‌گذاران تلاش می‌کنند مدل، اپلیکیشن یا پلتفرم غالب بعدی را شناسایی کنند و سرمایه عظیمی به همین سمت هدایت می‌شود. اما به نظر نویسنده، پرسش مهم‌تری وجود دارد: اگر هوش مصنوعی به اهمیت اقتصادی مورد انتظار برسد، این اقتصاد روی چه زیرساخت مالی اجرا خواهد شد؟ پاسخ، به‌طور فزاینده، شامل بلاکچین و دارایی‌های دیجیتال است. این به معنای آن نیست که هر شرکت هوش مصنوعی به توکن نیاز دارد یا افزودن برچسب هوش مصنوعی به یک پروژه کریپتو ارزش می‌سازد. فرصت جذاب‌تر زیر هر دو بخش قرار دارد: جایی که نرم‌افزارهای خودمختار با سیستم‌های مالی تعامل می‌کنند و به زیرساختی نیاز دارند که بتواند ارزش را همان‌قدر سریع و برنامه‌پذیر جابه‌جا کند که اطلاعات را جابه‌جا می‌کند. ما به جهانی نزدیک می‌شویم که در آن عامل‌های هوش مصنوعی فقط متن تولید یا داده تحلیل نمی‌کنند؛ بلکه با عامل‌های دیگر مذاکره می‌کنند، منابع محاسباتی می‌خرند، برای داده پرداخت می‌کنند، تراکنش اجرا می‌کنند و تصمیم‌های مالی را در چارچوب تعیین‌شده توسط انسان مدیریت می‌کنند. زیرساخت پرداخت سنتی حول انسان‌ها و نهادهایی ساخته شده که تراکنش را آغاز می‌کنند و برای میلیون‌ها عامل نرم‌افزاری خودمختار که پیوسته تراکنش‌های کم‌ارزش فرامرزی انجام می‌دهند طراحی نشده است. زیرساخت بلاکچین برای این محیط مناسب است، زیرا پول می‌تواند برنامه‌پذیر شود. یک عامل هوش مصنوعی می‌تواند با کیف پول تعامل کند، قرارداد هوشمند را اجرا کند یا استیبل‌کوین منتقل کند، بدون نیاز به همان لایه‌های دخالت دستی در نظام مالی سنتی. استیبل‌کوین‌ها اینجا مهم‌اند، چون پلی بین برنامه‌پذیری بلاکچین و یک واحد حساب آشنا فراهم می‌کنند. نویسنده می‌گوید سرمایه‌گذاران باید نگاه خود به معامله هوش مصنوعی را گسترده‌تر کنند. فرصت فقط به مالکیت شرکت‌های سازنده مدل یا اپلیکیشن محدود نیست. اگر هوش مصنوعی فعالیت اقتصادی ماشین‌به‌ماشین را به‌طور چشمگیری افزایش دهد، تقاضا برای زیرساختی هم ایجاد می‌شود که به این ماشین‌ها امکان تراکنش، اثبات هویت، تعیین مالکیت و تبادل ارزش می‌دهد. هویت نمونه خوبی است. با توانمندتر شدن عامل‌های خودمختار، بازارها به راه‌هایی نیاز دارند تا مشخص کنند پشت یک تراکنش چه کسی یا چه چیزی قرار دارد و یک عامل مجاز به انجام چه کاری است. همین موضوع برای اصالت و منشأ داده هم صادق است. وقتی سیستم‌های هوش مصنوعی داده مصرف می‌کنند، مالکیت فکری می‌سازند یا تراکنش اجرا می‌کنند، تعیین اینکه اطلاعات از کجا آمده و چه کسی مالک چیست اهمیت بیشتری می‌یابد. بلاکچین‌ها همه این مسائل را حل نمی‌کنند، اما توانایی آن‌ها در ارائه سوابق قابل‌راستی‌آزمایی و مشترک، آن‌ها را بخشی طبیعی از پشته زیرساخت می‌کند. یک زاویه بازار سرمایه هم وجود دارد که به گفته نویسنده نادیده گرفته می‌شود. توکنیزاسیون در حال آوردن دارایی‌های سنتی روی ریل بلاکچین است و استیبل‌کوین‌ها نشان داده‌اند فعالیت مالی معنادار می‌تواند آنچین عمل کند. همزمان، هوش مصنوعی تصمیم‌گیری مالی را به‌طور فزاینده خودکار می‌کند. این روندها اکنون جدا پیش می‌روند، اما هم‌گرایی آن‌ها می‌تواند مهم باشد. عاملی که می‌تواند بازار را تحلیل کند اما نتواند دارایی‌ها را به‌طور کارآمد نگه دارد، مبادله کند یا تسویه کند، با محدودیت جدی روبه‌رو خواهد شد.