اوت برای میانگین صنعتی داوجونز فقط سه روز خوب داشت

میانگین صنعتی داوجونز با کاهش حدود 250 واحدی معادل 0.5 درصد، نزدیک 53٬300 واحد بسته شد. این افت پس از آن رخ داد که نیروهای آمریکایی دو پرتابگر راکت ایرانی را در جزیره لارک هدف گرفتند و تهران با حملات موشکی و پهپادی به پایگاه‌هایی در اردن و امارات پاسخ داد. شاخص در ابتدا زیر 53٬500 باز شد، کمی بالاتر از آن رفت، سپس به محدوده 53٬100 فروکش کرد و پیش از پایان معاملات حدود 150 واحد بهبود یافت. بهای نفت خام بیش از 2٪ رشد کرد و برنت بالای 90 دلار ماند. شورون، تنها تولیدکننده انرژی در میان سی سهم داوجونز، یکی از معدود نام‌هایی بود که بالا آمد؛ در مقابل گلدمن ساکس و آلفابت بیشترین آسیب را وارد کردند. این ساختار، ویژگی دائمی شاخصی با وزن قیمتی است که یک نام انرژی را در برابر حدود یک‌چهارم وزن خود در بخش مالی حمل می‌کند. شاخص اوت را با رشد 1.4 درصدی به پایان برد که پنجمین پیشرفت ماهانه پیاپی است. داوجونز در ابتدای ماه بالای 52٬500 بود و در 5 اوت رکورد تاریخی نزدیک 54٬750 واحد ثبت کرد؛ رشدی بهتر از 4٪ در سه جلسه. اما هر جلسه معاملاتی پس از آن از این رکورد کاسته است. در چهار هفته بعد، سقف‌های پایین‌تر پیاپی و هیچ جهش قابل توجهی دیده نشد. بسته شدن دوشنبه حدود 2.7 درصد پایین‌تر از رکورد و تقریباً 550 واحد بالاتر از میانگین متحرک 50 روزه در نزدیکی 52٬700 قرار دارد؛ میانگینی که به سمت قیمت بالا آمده، نه اینکه قیمت از آن فاصله گرفته باشد. خوانش پایان ماه به عنوان پنجمین برد متوالی، بازاری را توصیف می‌کند که از هفته اول ماه در حال توزیع بوده است. کف روز دوشنبه در محدوده 53٬100 حدود همان‌قدر دوام آورد که خبرگزاری‌ها طول دادند آن را توصیف کنند و شاخص حدود 150 واحد بالای آن بسته شد. جنگ در ماه ششم خود است و بازار وقت داشته بفهمد ضربه به دو پرتابگر متحرک چه ارزشی برای درآمد شرکت‌های آمریکایی دارد؛ تقریباً هیچ. فرماندهی مرکزی عملیات را محدود و دقیق خواند و بازار نیز با این صفت موافقت کرد. افت چهار هفته‌ای هیچ تیتر مستقلی ندارد. این افت از جلسه پس از رکورد آغاز شد و با برنامه گسترده بازخرید اوراق خزانه‌داری، انتهای بلند منحنی در سطوحی که در آغاز قرن حاضر دیده شده بود، و سخنرانی جکسون هول که بازار نرخ آن را تعهد به انقباض خواند، ادامه یافت. بازده بلندمدت دوشنبه دوباره بالا رفت؛ اوراق 10 ساله نزدیک 4.73٪ و اوراق 30 ساله بالای 5.20٪ بود که به بالاترین سطح 19 ساله ثبت‌شده در این ماه نزدیک است. آتی صندوق‌های فدرال اکنون احتمال افزایش 0.25 درصدی نرخ را در 16 سپتامبر حدود 60٪ نشان می‌دهد؛ در حالی که قبل از جمعه این احتمال حدود 35٪ بود. این تغییر قیمت‌گذاری، نه جزیره لارک، چیزی است که از 5 اوت این شاخص را پایین می‌کشد. شاخصی که به سمت بانک‌ها، بیمه‌گرها و کالاهای سرمایه‌ای وزن دارد، از نرخ تنزیلی که مدام در یک جهت حرکت می‌کند لذت نمی‌برد و چهار هفته است این را تکرار می‌کند، در حالی که تیترها به جای دیگری اشاره می‌کنند. رئیس فدرال رزرو صبح دوشنبه در نشست مالی گروه 20 در اشویل، کارولینای شمالی، فضای کنونی را «جهش سرمایه‌گذاری جهانی» توصیف کرد نه چیزی شبیه رکود. این واژگان کسی نیست که به دنبال بهانه‌ای برای صبر باشد و بخش کوتاه‌مدت منحنی از جمعه به این لحن گوش داده است. شاخص مدیران خرید تولیدی مؤسسه مدیریت عرضه (ISM) سه‌شنبه ساعت 14:00 گرینویچ منتشر می‌شود؛ زیرشاخص قیمت‌های پرداختی مهم است که آخرین بار بالای 71 بود و اولین جایی است که شوک انرژی همیشه در آن ثبت می‌شود. معادل بخش خدمات پنجشنبه با خط قیمتی خود بالای 70 منتشر می‌شود. هر دو مستقیماً به بحث سپتامبر مربوط هستند. شمارش حقوق‌بگیران بخش خصوصی و کتاب بژ چهارشنبه منتشر می‌شود و گزارش اشتغال اوت جمعه ساعت 12:30 گرینویچ با اجماع نزدیک 60 هزار نفر پس از کاهش 23 هزار نفری منتشر خواهد شد.