نفت خام در کریدور هرمز به ایستگاه عوارض رسید

نفت خام در حالی بالای 82 دلار معامله می‌شود که جلسه امروز را با 1.78 درصد رشد بسته است. WTI در ابتدا کمتر از 81 دلار باز شد، در صبح اروپا به کمتر از 79.50 دلار سقوط کرد و سپس در بعدازظهر با بیش از 3.5 دلار رشد به نزدیکی 83 دلار برگشت. فروش اولیه در واکنش به تیتر خبری درباره تنگه هرمز بود، اما خرید پس از خواندن دقیق‌تر همان تیتر اتفاق افتاد. ایران و عمان یک کریدور دریایی موقت و مشترک در تنگه هرمز با پاکسازی مین اعلام کردند و بهای نفت حدود 6٪ در سه جلسه کاهش یافت، اما شرایط منتشرشده چنین قرائتی را تأیید نمی‌کند. این کریدور موقت و مشترک است، یعنی تهران کنترل ترافیک را حفظ می‌کند. معاون وزیر خارجه ایران نیز گفته است که آبراه تا زمانی که واشنگتن به تعهداتش در تفاهم‌نامه ژوئن پایبند شود، به‌طور کامل باز نخواهد شد؛ توافقی که اکنون منقضی شده است. کریدوری که به پایبندی طرف دیگر به سندی بی‌اعتبار مشروط باشد، یک موضع مذاکراتی است نه برنامه عرضه نفت. مسئله هزینه نیز بخشی است که قیمت در نهایت متوجه آن شد. تهران در طول بسته شدن تنگه، رژیم اجازه و پرداخت را اعمال کرده و مبالغی بین 1 تا 2 میلیون دلار برای هر سفر گزارش شده است. آن‌ها این هزینه‌ها را «هزینه خدمات» می‌نامند نه عوارض، زیرا حقوق دریانوردی عوارض در تنگه‌های بین‌المللی را ممنوع می‌کند اما اجازه خدمات واقعی را می‌دهد. مسقط می‌خواهد چنین هزینه‌ای داوطلبانه باشد و تهران آن را اجباری می‌داند و این اختلاف همچنان باز است. نهاد جمع‌آوری‌کننده سمت ایرانی در ماه مه تعیین شده است، بنابراین کریدوری با هزینه، از یک چارترکننده می‌خواهد با یک طرف تحریم‌شده معامله کند. این یک مشکل حقوقی است نه مشکل حمل‌ونقل، و با یک بیانیه مشترک حل نمی‌شود. عددی که تعیین‌کننده است قیمت نیست، بلکه شمارش ترانزیت است که در جهت مخالف بازار حرکت کرده است. کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز از 22 اوت کاهش یافته‌اند؛ از حدود 20 ورودی، 14 خروجی و 3 مورد در حالت تاریک به کمتر از 4 ورودی، صفر خروجی و 3 تاریک تا دوشنبه رسیده‌اند؛ در حالی که مرجع پیش از جنگ بالای 100 مورد در روز بود. بازار 6٪ از قیمت را در سه جلسه کم کرد در حالی که جریان فیزیکی از این گلوگاه به صفر خروجی رسیده است. حدود 65٪ نفت خامی که از این تنگه خارج می‌شود به چین می‌رود، بنابراین مهم‌ترین مسیر برای موازنه دریایی متوقف شده است. در بخش تکنیکال، میانگین متحرک 50 روزه نزدیک 81.50 دلار در مسیر نزولی از دست رفت و در مسیر بازگشت دوباره به دست آمد و برای دومین بار در این ماه به نقطه محوری تبدیل شد. میانگین 200 روزه حدود 78.50 دلار از هفته اول اوت آزمایش نشده است. تمام حرکت امروز در محدوده اوت یعنی بین تقریباً 74 تا 87 دلار اتفاق افتاد؛ بنابراین بازگشت 3.5 دلاری در سطح محدوده نویز است اما در سطح روایت اطلاعات دارد. در سمت داخلی، بهای نفت امروز سخت‌تر شد، نه نرم‌تر. شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) سالانه 3.7٪ رشد داشت در حالی که انتظار 3.6٪ بود. درآمد شخصی 0.4٪ در برابر 0.3٪ رشد کرد. همه مؤلفه‌های قیمتی در بازنگری سه‌ماهه دوم بالاتر از پیش‌بینی بود، از جمله هسته فصلی که از 3.4٪ به 3.7٪ افزایش یافت. نفت بالای 82 دلار در این شرایط، مشکل انتقال هزینه است نه تسکین. روز پنجشنبه فقط آمار اولیه بیمه بیکاری در ساعت 12:30 GMT منتشر می‌شود که انتظار می‌رود از 206 هزار به 208 هزار برسد. جمعه نیز شاخص مدیران خرید شیکاگو (PMI) در ساعت 13:45 GMT منتشر خواهد شد.