واشنگتن بدون قصد قبلی دوباره ین ژاپن را تقویت کرد

جفت ارز USD/JPY در معاملات چهارشنبه با 0.92 درصد کاهش درست بالای 158.00 بسته شد که بزرگترین افت یک جلسه از زمان مداخله اوایل آگوست بود و توکیو هیچ اقدامی برای آن انجام نداد. بهترین جلسه ین از زمانی که توکیو آخرین بار برای دفاع از آن هزینه کرد، به جای آن توسط وزارت خزانه داری ایالات متحده ارائه شد که هدفش ین نبود و هرگز به آن اشاره نکرد. این جفت ارز در پایان جلسه روی میانگین متحرک نمایی 200 روزه (EMA) قرار گرفت. وزارت خزانه داری اعلام کرد که حداقل اندازه عملیات بازخرید حمایت نقدینگی خود را در اوراق قرضه بلندمدت دو برابر خواهد کرد و هر عملیات را از 2 میلیارد دلار به حداقل 4 میلیارد دلار از 9 سپتامبر تا 4 نوامبر افزایش می دهد. اوراق 30 ساله در 18 آگوست بالای 5.33 درصد چاپ شده بود که بالاترین سطح از ژوئن 2007 بود و در بعدازظهر نزدیک به ده واحد پایه عقب نشینی کرد و اوراق 10 ساله به سمت 4.65 درصد کاهش یافت. نرخ سیاست ژاپن 1.00 درصد در برابر بازه 3.50 تا 3.75 درصد در ایالات متحده است، بنابراین این جفت ارز یک ابزار اسپرد است که تیکر ارز دارد. مداخله نرخ لحظه ای را حرکت می دهد و اسپرد را دقیقاً در همان جایی که بود باقی می گذارد، به همین دلیل یک عملیات مشترک رکوردی 8.45 تریلیون ین در یک جلسه، و به دنبال آن حدود 5.3 تریلیون بیشتر در کنار خزانه داری آمریکا، حدود هشت رقم بزرگ خرید و نزدیک به نیمی از آنها را در عرض دو هفته از دست داد. یک اطلاعیه اوراق قرضه با هدف بخش 20 ساله بیش از صد پیپ از این جفت ارز را در دو ساعت خارج کرد. بازده بلندمدت توکیو نیز به همان مشکل تعلق دارد. بازده اوراق قرضه دولتی ژاپن همراه با اوراق آمریکایی در حال افزایش بوده است، بنابراین اختلافی که این جفت ارز را هدایت می کند حتی در حالی که هر دو منحنی فروخته شدند، گسترده باقی ماند و یک بحث داخلی بر سر درخواست های بودجه فزاینده و نحوه تأمین مالی کاهش مالیات بر مصرف، این حق بیمه را حفظ می کند. عدم وجود هرگونه عملیات پیگیری در نیمه اول آگوست تمام چیزی بود که سفته بازان برای بازپس گیری نیمی از حرکت مداخله بدون جنگ نیاز داشتند. بانک ژاپن (BoJ) در ماه جولای نرخ را در 1.00 درصد نگه داشت و هشدار داد که تورم زمینه ای ممکن است از هدف خود فراتر رود و قیمت گذاری بازار برای افزایش سپتامبر اکنون درست زیر 80 درصد است که از حدود 65 درصد در هفته اول آگوست افزایش یافته است. این استدلال بر تورم وارداتی استوار است نه قدرت داخلی. قیمت عمده فروشی در ماه جولای سالانه 7.2 درصد افزایش یافت و شاخص قیمت واردات مبتنی بر ین 29.1 درصد رشد کرد که نرخ ارز در سطح قیمت وارد می شود. سمت داخلی اصلاً استدلال را حمل نمی کند. تولید ناخالص داخلی (GDP) سه ماهه دوم با نرخ سالانه 1.1 درصد رشد کرد در حالی که انتظار 2 درصد بود و تقاضای ضعیف خانوار صادرات قوی را جبران کرد. سختگیری که با ضعف ارز توجیه می شود، هر بار که شخص دیگری آن ارز را تقویت می کند، توجیه آن سخت تر می شود و کار چهارشنبه توسط یک میز اوراق قرضه در واشنگتن انجام شد نه هر چیزی که در توکیو گفته شد. این حلقه ای است که در چهار هفته آینده ارزش نگه داشتن دارد. هر رقم بزرگی که دلار بر اساس اخبار مالی آمریکا از دست می دهد، بخشی از استدلال تورم وارداتی را که افزایش سپتامبر بر آن ساخته شده است، از بین می برد، به این معنی که ینی که از بیرون تقویت شده است، به طور بی صدا شانس سخت گیری داخلی را که آن را از داخل تقویت می کند، کاهش می دهد. ارزی که توسط ترازنامه شخص دیگری نجات یافته است، نمی تواند نجات را حفظ کند. آمار تجارت جولای روز چهارشنبه ساعت 23:50 به وقت گرینویچ منتشر می شود و تراز کل کالاها کسری 680 میلیارد ینی پیش بینی می شود در حالی که قبلاً 406.9 میلیارد بود. صادرات سالانه 19.9 درصد از 19.3 درصد و واردات 26.5 درصد از 25.4 درصد دیده می شود. واردات بیشتر از صادرات با این اختلاف، قبض انرژی جنگ و محاسبات ارزی است که در یک خط چاپ شده است و این کسری است نه تیتر صادرات که تعیین می کند جلسه آسیایی چگونه آن را می خواند. تورم ملی روز پنجشنبه ساعت 23:30 به وقت گرینویچ دنبال می شود و خوانش به استثنای مواد غذایی تازه 1.8 درصد از 1.0 پیش بینی می شود.