داستان داخلی چگونگی تغییر معاملات رمزارزها برای همیشه با یک پیاده‌روی در هنگ‌کنگ

ارائه شده توسط در سال 2015، در یک مسیر پیاده‌روی در هنگ‌کنگ، قرارداد آتی دائمی (که به آن perpetual future یا perp نیز می‌گویند) متولد شد. بن دلو، ریاضیدان و هم‌بنیان‌گذار BitMEX، با دوستی به نام باویک، یک معامله‌گر مشتقات، قدم می‌زد و با مشکلی دست و پنجه نرم می‌کرد که ماه‌ها او را آزار می‌داد. BitMEX همه چیز را امتحان کرده بود. قراردادهای آتی سه ماهه، ماهانه، هفتگی، 48 ساعته و حتی قراردادی که فقط 24 ساعت طول می‌کشید. هیچ‌کدام کار نمی‌کرد. مشتریان مدام شکایت می‌کردند که موقعیت‌هایشان بدون هشدار بسته می‌شود. آنها چیزی می‌خواستند که شبیه معامله نقدی (spot) باشد، مانند آن معامله شود، اما اهرمی (leverage) را ارائه دهد که فقط یک صرافی مشتقات می‌تواند. «چه می‌شود اگر یک قرارداد آتی هرگز منقضی نشود؟» دلو پرسید. پاسخ باویک فوری بود. «از نظر ریاضی، ارزش آن بی‌نهایت خواهد بود،» دلو به خاطر می‌آورد که او گفت. از نظر فنی، او درست می‌گفت. ارزش یک قرارداد آتی تا حدی از زمان باقی‌مانده تا انقضا و هزینه نگهداری موقعیت (carry cost) ناشی می‌شود. حذف تاریخ انقضا باعث می‌شود که این هزینه نگهداری به طور نامحدود ترکیب شود و ارزش نظری را بی‌نهایت کند. اما سپس باویک راه حلی ارائه داد: فقط از معامله‌گران نرخ بهره یک شبه بیت‌کوین را دریافت کنید، همانطور که در امور مالی سنتی نرخ LIBOR دریافت می‌شود. یک مشکل وجود داشت. دلو می‌گوید: «من گفتم، آن چیست؟» باویک گفت: «همان، فقط از آنها نرخ بهره یک شبه بیت‌کوین را دریافت کن.» دلو گفت: «فکر نمی‌کنم چنین چیزی وجود داشته باشد.» پس دلو آن را ساخت. و با این کار، یکی از مهم‌ترین محصولات مالی قرن بیست و یکم را اختراع کرد. برای درک اهمیت قرارداد آتی دائمی، باید بدانید BitMEX قبل از اینکه به نقدشونده‌ترین بازار بیت‌کوین در جهان تبدیل شود، چه چیزی می‌خواست باشد. وقتی دلو و آرتور هیز در سال 2014 صرافی را تأسیس کردند، به معامله‌گران خرد که به دنبال اهرم 100 برابری هستند فکر نمی‌کردند. آنها به پوشش‌دهندگان نهادی (institutional hedgers) فکر می‌کردند. هیز در دویچه بانک کار کرده بود، در حالی که دلو سال‌ها سیستم‌های معاملاتی با فرکانس بالا در جی‌پی مورگان ساخته بود. تز آنها این بود که استخراج‌کنندگان بیت‌کوین و شرکت‌های پرداخت نیاز به راهی برای پوشش ریسک خود دارند و BitMEX زیرساخت حرفه‌ای را فراهم خواهد کرد. دلو گفت: «ما آن را اساساً طوری ساختیم که شبیه یک ترمینال بلومبرگ باشد. از کدهای دستورالعمل رویترز استفاده کردیم. Z14 به معنای انقضای دسامبر 2014 بود.» نهادها هرگز نیامدند. آنچه آمد معامله‌گرانی بودند، پیچیده اما خرد، افرادی که تجربه مالی داشتند اما با پول خود بازی می‌کردند. و آنچه می‌خواستند تسویه تضمینی یا اهرم کم نبود. آنها می‌خواستند سفته‌بازی کنند و این کار را با بیشترین حجم و اهرم ممکن انجام دهند. BitMEX گوش داد. تا هالووین 2015، این صرافی اهرم 100 برابری را ارائه می‌داد که توسط یک سیستم حاشیه‌سازی بلادرنگ (real-time margining) که دلو از ابتدا ساخته بود، امکان‌پذیر شد. او می‌گوید: «موتور تطبیق سفارش، سیستم نگهداری موقعیت، سیستم حاشیه، سیستم سود و زیان، سیستم تسویه را ساختم. همه چیز روی آن کار من بود.» مشکل قراردادهای آتی، حتی کوتاه‌مدت، بیسیس (basis) است، یعنی صرف‌الحاق (premium) که یک قرارداد آتی بالاتر از قیمت نقدی دارایی پایه معامله می‌شود. یک قرارداد آتی با صرف‌الحاق نسبت به دارایی پایه معامله می‌شود و این صرف‌الحاق منعکس‌کننده یک نرخ بهره ضمنی است. در امور مالی سنتی، این به خوبی درک شده است. در رمزارزها، در سال 2015، تقریباً همه را گیج کرده بود. دلو به یاد می‌آورد: «مشتریان ما می‌گفتند، چرا بیت‌کوین در صرافی شما اینقدر گران است؟ و ما می‌گفتیم، «خب، اگر گران است، چرا آن را شورت نمی‌کنید؟» و این ذهن برخی از آنها را منفجر می‌کرد. شما می‌توانستید چیزی را شورت کنید تا فقط لانگ کنید.» BitMEX به کوتاه کردن انقضای قراردادهای آتی فهرست شده خود ادامه داد. قراردادهای هفتگی. سپس 48 ساعته. سپس قراردادی که هر روز دوباره فهرست می‌شد. دلو گفت: «هر 24 ساعت، منقضی می‌شد یا تسویه می‌شد. و مردم می‌گفتند، «چرا من را لیکوئید کردی؟» و ما می‌گفتیم، «ما شما را لیکوئید نکردیم. موقعیت شما با قیمت ایندکس بسته شد. شما دقیقاً قیمت نقدی را دریافت کردید.»