بدون هدف نرم: وارش قول داد تورم را به 2٪ بازگرداند

فدرال رزرو نرخ بهره را بدون تغییر در 3.50٪-3.75٪ نگه داشت، اما این تصمیم با لحنی تند همراه بود زیرا سه مقام رای به افزایش فوری 25 واحد پایه دادند. رئیس فدرال رزرو، کوین وارش، این پیام را تقویت کرد و اصرار داشت که هیچ تحملی برای هدف تورمی نرم‌تر وجود ندارد و هشدار داد که فدرال رزرو در اقدام تردید نخواهد کرد. کمیته بازار باز فدرال (FOMC) نرخ‌ها را طبق انتظار ثابت نگه داشت و قضاوت کرد که فعالیت اقتصادی با سرعت ثابت به گسترش خود ادامه می‌دهد و بازار کار پایدار باقی مانده است. رشد بهره‌وری و سرمایه‌گذاری قوی توصیف شد، در حالی که تورم به دلیل شوک‌های عرضه در بخش‌هایی از جمله انرژی بالا باقی ماند. رای 9-3 نشان‌دهنده تمایل آشکار برای سیاست سخت‌تر در داخل کمیته بود: بث هاماک (کلیولند)، نیل کاشکاری (مینیاپولیس) و لوری لوگان (دالاس) همه به نفع افزایش نرخ‌ها به میزان 25 واحد پایه مخالفت کردند. وارش سعی کرد اختلافات را کم‌اهمیت جلوه دهد و بحث را فعال و قوی توصیف کرد و استدلال کرد که مخالفت‌ها تمام محتوای آن را پوشش نمی‌دهد. وی گفت که در مورد سوالات دشوار توافق گسترده‌ای وجود دارد و ابراز اطمینان کرد که کمیته فعلی تیم مناسبی برای مقابله با تورم بالا است. پیام او در مورد ثبات قیمت غیرقابل انعطاف بود. پس از پنج سال تورم بالا، وارش اذعان کرد که ممکن است مردم به این باور رسیده باشند که فدرال رزرو با تورم بالای 2٪ راحت است، اما این تصور را کاملاً رد کرد: فقط یک هدف وجود دارد و فدرال رزرو قصد دارد به آن دست یابد. در عین حال، او از پیوند سیاست به یک مسیر از پیش تعیین شده خودداری کرد. وارش گفت که کمیته از پیش‌بینی دوری می‌کند و در عوض بر روند تورم، میزان گسترش شوک‌های عرضه و اطلاعات دریافتی از بازارهای مالی تمرکز خواهد کرد. داده‌های اخیر تورم تا حدودی دلگرم‌کننده بود، اما برای اعلام پیروزی قبل از تصمیم بعدی در هفت تا هشت هفته آینده کافی نیست. نگه داشتن تند. فدرال رزرو نرخ‌ها را افزایش نداد، اما سه مخالفت، تاکید بر تورم پایدار و آمادگی وارش برای اقدام، در را به روی سخت‌گیری باز گذاشت. رشد و اشتغال قوی همچنین به سیاست‌گذاران فضای کافی برای تمرکز بر بازگرداندن ثبات قیمت می‌دهد. سیاست پولی در ایالات متحده توسط فدرال رزرو شکل می‌گیرد. فدرال رزرو دو وظیفه دارد: دستیابی به ثبات قیمت و ترویج اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این اهداف، تنظیم نرخ بهره است. هنگامی که قیمت‌ها خیلی سریع افزایش می‌یابند و تورم بالاتر از هدف 2٪ فدرال رزرو است، نرخ بهره را افزایش می‌دهد و هزینه‌های استقراض را در سراسر اقتصاد افزایش می‌دهد. این منجر به تقویت دلار آمریکا می‌شود زیرا ایالات متحده را به مکانی جذاب‌تر برای سرمایه‌گذاران بین‌المللی برای نگهداری پول خود تبدیل می‌کند. هنگامی که تورم به زیر 2٪ می‌رسد یا نرخ بیکاری بسیار بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را کاهش دهد تا استقراض را تشویق کند، که بر دلار فشار می‌آورد. فدرال رزرو سالانه هشت جلسه سیاستی برگزار می‌کند که در آن کمیته بازار باز فدرال (FOMC) شرایط اقتصادی را ارزیابی و تصمیمات سیاست پولی را اتخاذ می‌کند. FOMC با حضور دوازده مقام فدرال رزرو - هفت عضو هیئت مدیره، رئیس فدرال رزرو نیویورک و چهار نفر از یازده رئیس بانک منطقه‌ای باقی مانده که به صورت چرخشی یک سال خدمت می‌کنند، تشکیل می‌شود. در شرایط شدید، فدرال رزرو ممکن است به سیاستی به نام تسهیل کمی (QE) متوسل شود. QE فرآیندی است که در آن فدرال رزرو به طور قابل توجهی جریان اعتبار را در یک سیستم مالی گیر کرده افزایش می‌دهد. این یک اقدام سیاستی غیراستاندارد است که در زمان بحران یا زمانی که تورم بسیار پایین است استفاده می‌شود. این سلاح انتخابی فدرال رزرو در طول بحران مالی بزرگ در سال 2008 بود. این شامل چاپ دلار بیشتر و استفاده از آنها برای خرید اوراق قرضه درجه بالا از موسسات مالی است. QE معمولاً دلار آمریکا را تضعیف می‌کند.