سه محرک بنیادی یورو را به سمت پایین می‌رانند؛ نمودار هم‌راستایی آن‌ها در 1.1000

تحلیل بازار: جفت‌ارز یورو/دلار آمریکا پیش‌تر افت شدیدی را تجربه کرده، اما نیروهایی که آن را پایین می‌کشند بیش از پیش به هم گره خورده‌اند. نگرانی‌های مالی فرانسه، فشار تازه انرژی و دوراهی دشوار سیاست‌گذاری بانک مرکزی اروپا هم‌زمان با اقتصادی آمریکا که همچنان به فدرال رزرو دلیل کمی برای تغییر به سیاست پولی ملایم می‌دهد، وضعیت را پیچیده کرده‌اند. بازار اختیارها نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران ریسک نزولی را جدی می‌گیرند و مسیر رسیدن به 1.1000 دیگر بعید به نظر نمی‌رسد. تنها چند هفته پیش، نزدیک شدن یورو/دلار به 1.1000 یک پیش‌بینی تهاجمی محسوب می‌شد، اما اکنون بسیار محتمل‌تر به نظر می‌رسد. افزایش نگرانی‌های مالی فرانسه، رشد قیمت انرژی و بازنگری سرمایه‌گذاران در چشم‌انداز سیاست پولی دو سوی اقیانوس اطلس، یورو را دوباره تحت فشار قرار داده است. هیچ‌یک از این عوامل به‌تنهایی دلیل قاطعی برای تضعیف قابل‌توجه ارز اروپا نیست، اما در کنار هم تصویر اقتصاد کلانی ناخوشایند می‌سازند. مهم‌تر آنکه ضعف یورو دیگر محدود به بازار نقدی نیست. تحلیل بازار ریسک‌پوششی یورو/دلار نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران حتی پس از افت اخیر، هزینه سنگینی برای محافظت در برابر کاهش بیشتر می‌پردازند. این موضوع نشان می‌دهد بازار اختیارها چیزی فراتر از یک اصلاح معمولی را در نظر دارد. فرانسه فوری‌ترین منبع فشار شده است. نگرانی‌های فزاینده درباره وضعیت مالی این کشور، فاصله بازده اوراق دولتی فرانسه با آلمان را به‌شدت افزایش داده و مشکلی را زنده کرده که منطقه یورو از بحران بدهی حاکمیتی بارها با آن روبه‌رو شده است: سیاست پولی ممکن است مشترک باشد، اما ریسک مالی مشترک نیست. برای بازار ارز، گسترده‌تر شدن این فاصله فراتر از خود فرانسه اهمیت دارد. تداوم افزایش آن احتمال بازگشت صرف ریسک تجزیه در دارایی‌های اروپایی را بالا می‌برد؛ هزینه تأمین مالی را افزایش می‌دهد، اعتماد سرمایه‌گذاران را تضعیف می‌کند و در نهایت توان بانک مرکزی اروپا برای واکنش به تورم را دشوارتر می‌سازد. این نکته آخر اهمیت ویژه دارد. در شرایط عادی، تورم پایدار باید انتظار برای سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر را تقویت کند و احتمالاً از ارز حمایت کند. اما منطقه یورو در شرایط عادی نیست. اگر شرایط مالی سخت‌تر از مسیر بازارهای بدهی و هم‌زمان با ضعف رشد اقتصادی پدیدار شود، تحمل بانک مرکزی اروپا برای انقباض بیشتر به‌شدت محدود می‌شود. بنابراین فرانسه ممکن است داستانی مالی داخلی را به محدودیتی گسترده‌تر برای سیاست پولی اروپا تبدیل کند. برای یورو/دلار این مسئله مهم است. افزایش پایدار قیمت انرژی لایه دیگری از مشکل را اضافه می‌کند. اروپا نسبت به آمریکا بسیار بیشتر در معرض انرژی وارداتی است؛ بنابراین جهش پایدار قیمت نفت و گاز هم یک شوک تورمی است و هم وخامت رابطه مبادله منطقه. این ترکیب به‌ویژه برای یورو نامساعد است. هزینه بالاتر انرژی قدرت خرید خانوارها را کاهش می‌دهد، حاشیه سود شرکت‌ها را تحت فشار می‌گذارد و تقاضای داخلی را ضعیف می‌کند. هم‌زمان می‌تواند مانع افت سریع تورم کلی شود. بانک مرکزی اروپا ممکن است با ترکیبی ناخوشایند روبه‌رو شود: تورم بالاتر، رشد ضعیف‌تر و شرایط مالی سخت‌تر. این با رابطه سنتی بازار ارز بسیار متفاوت است؛ جایی که تورم بالاتر باعث می‌شود بازار نرخ‌های بهره بالاتر و در نتیجه ارز قوی‌تر را قیمت‌گذاری کند. اگر تورم عمدتاً از انرژی وارداتی و نه تقاضای بیش‌ازحد داخلی ناشی شود، انقباض پولی بیشتر نمی‌تواند ریشه مشکل را حل کند و می‌تواند وضعیت را دشوارتر سازد.