صعود فیوچرز داوجونز با کاهش انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو

معاملات فیوچرز داوجونز در ساعت‌های اروپایی روز چهارشنبه 0٫39 درصد افزایش یافت و به حدود 51٬890 رسید. در همین حال، فیوچرز S&P 500 با 0٫23 درصد رشد حول 7٬750 معامله شد و فیوچرز نزدک 100 با 0٫17 درصد افزایش به نزدیک 30٬660 رسید. این صعود پس از آن رخ داد که انتظارات برای ادامه افزایش نرخ بهره فدرال رزرو پس از اظهارات جان ویلیامز، رئیس فدرال رزرو نیویورک، تعدیل شد. وی گفت اگر اقتصاد مطابق پیش‌بینی پیش برود، افزایش نرخ در ادامه سال می‌تواند مناسب باشد، اما پس از نشست سپتامبر «نیازی به عجله» نیست. این اظهارات انتظار افزایش فوری نرخ در نشست اکتبر را کاهش داد. بر پایه ابزار FedWatch بازار CME، احتمال افزایش نرخ در اکتبر از 70٫9 درصد یک روز قبل به حدود 45 درصد رسید. سرمایه‌گذاران اکنون به شاخص قیمت هزینه مصرف شخصی (PCE) در روز چهارشنبه، به‌عنوان معیار ترجیحی تورم فدرال رزرو، و سپس گزارش مهم اشتغال غیرکشاورزی روز جمعه توجه دارند. در همین حال، بازدهی اوراق خزانه آمریکا پس از رسیدن به بالاترین سطوح چند دهه‌ای در روز سه‌شنبه، روز چهارشنبه عقب نشست. بازدهی 30 ساله سه‌شنبه به 5٫62 درصد، بالاترین سطح از ژوئن 2002، و بازدهی 10 ساله به نزدیک 5٫3 درصد، بالاترین سطح از 2007، رسیده بود. افزایش بازدهی‌ها وال‌استریت را تحت فشار گذاشت و شاخص‌ها در معاملات عادی سه‌شنبه پایین آمدند؛ داوجونز 0٫26 درصد، S&P 500 0٫17 درصد و نزدک کامپوزیت 0٫09 درصد کاهش یافتند. استراتژیست‌های ING انتظار «فعالیت بیشتر در بخش‌های کوتاه‌مدت منحنی بازده» را پیش از انتشار گزارش ADP و داده‌های هزینه شخصی و تورم PCE ماه اوت دارند. آن‌ها می‌گویند انتظار می‌رود PCE هسته‌ای از 0٫2 درصد به 0٫3 درصد در ماه افزایش یابد. با این حال، ING هشدار می‌دهد که با وجود اهمیت PCE، بازارها احتمالاً وزن بیشتری به انتشار CPI سپتامبر در چند هفته آینده می‌دهند. داوجونز یکی از قدیمی‌ترین شاخص‌های بازار سهام جهان است و از 30 سهم پرمعامله آمریکایی تشکیل شده است. این شاخص قیمت‌وزنی است، نه ارزش‌وزنی، و با جمع قیمت سهام تشکیل‌دهنده و تقسیم آن بر یک عامل، که اکنون 0٫152 است، محاسبه می‌شود. این شاخص توسط چارلز داو، بنیان‌گذار وال‌استریت ژورنال، ایجاد شد. در سال‌های بعد به نمایندگی محدود آن انتقاد شده است، چون تنها 30 شرکت بزرگ را دنبال می‌کند، برخلاف شاخص‌های گسترده‌تری مانند S&P 500. عوامل مختلفی داوجونز را هدایت می‌کنند؛ عملکرد کلی شرکت‌های عضو در گزارش‌های فصلی مهم‌ترین عامل است. داده‌های کلان آمریکا و جهان نیز بر احساس سرمایه‌گذاران اثر می‌گذارد. سطح نرخ بهره تعیین‌شده توسط فدرال رزرو نیز بر داوجونز اثر دارد، چون هزینه اعتبار را تغییر می‌دهد. بنابراین تورم و سایر شاخص‌های مؤثر بر تصمیم فدرال رزرو می‌توانند محرک مهمی باشند. نظریه داو روشی برای شناسایی روند اصلی بازار سهام است که چارلز داو آن را توسعه داد. گام کلیدی مقایسه جهت میانگین صنعتی داوجونز و میانگین حمل‌ونقل داوجونز و دنبال کردن روندهایی است که هر دو در یک جهت حرکت می‌کنند. حجم معاملات معیاری تأییدی است و این نظریه از تحلیل قله‌ها و دره‌ها استفاده می‌کند.