سه پیش‌بینی طلا در 4200 دلار: دو تحلیل شکست را می‌بینند، یکی معتقد است خریداران منتظرند

طلا در روزهای پایانی سپتامبر زیر 4200 دلار و پس از شکست یک سطح حمایتی مهم قرار دارد. سه تحلیل اخیر دیدگاه‌های متفاوتی درباره مسیر بعدی ارائه می‌کنند. مهدی بازگشت روز سه‌شنبه را موقتی و ناشی از تنظیم موقعیت‌ها پیش از گزارش اشتغال آمریکا می‌داند. او با اشاره به بن‌بست خاورمیانه، افزایش بازدهی اوراق و انتظار سیاست سخت‌گیرانه فدرال رزرو می‌گوید طلا همچنان در معرض ریسک نزولی است و هر بهبودی احتمالاً فروخته می‌شود، مگر اینکه گزارش NFP روز جمعه به‌شدت ضعیف باشد و انتظارها برای افزایش نرخ را کاهش دهد. از نظر تکنیکال، طلا زیر میانگین‌های متحرک 21، 50 و 100 روزه در محدوده 4290 تا 4330 دلار قرار دارد و RSI روزانه نزدیک 36 است که ضعف مومنتوم را نشان می‌دهد، اما هنوز اشباع فروش محسوب نمی‌شود. گیبسون فروش را بیشتر ناشی از سخنان مقامات فدرال رزرو می‌داند تا خود سیاست نرخ. او می‌گوید چون طلا سود پرداخت نمی‌کند، نگهداری آن به معنای صرف‌نظر کردن از بازده اوراق دولتی آمریکاست. هر دور از لحن سخت‌گیرانه، نه افزایش واقعی نرخ، حدود 6 تا 7 درصد از طلا گرفته است. دور اول از جکسون هول در 28 اوت با اظهارات کوین وارش درباره نیاز به کار بیشتر روی تورم آغاز شد و دور دوم از 21 سپتامبر با استدلال دست‌کم پنج مقام برای افزایش اکتبر. او می‌گوید طلا با یک دور دیگر از این سخنان می‌تواند به کف تابستانی نزدیک 3950 دلار برسد. سیگنال مهم از نظر او بازدهی اوراق دو ساله است؛ تا زمانی که این بازدهی صعودی باشد، احتمال ادامه کاهش طلا بیشتر از بازگشت است. بین 28 سپتامبر و 1 اکتبر حدود دوازده حضور مقامات فدرال رزرو برنامه‌ریزی شده است. گزو، تحلیلگر متفاوت، معتقد است ناحیه واقعی تصمیم پایین‌تر از 4200 دلار و در محدوده 4000 تا 3800 دلار قرار دارد، جایی که کف‌های قبلی و مرز پایینی یک الگوی همگرای نزولی به هم می‌رسند. او افت زیر 4200 دلار را هشدار می‌داند، نه نشانه قطعی تغییر ساختاری، و می‌گوید حکم نهایی ممکن است چند صد دلار پایین‌تر صادر شود. گزو به داده‌های CFTC درباره ریسک بی‌سابقه تسویه موقعیت‌های خرید و حفظ هدف 4900 دلاری پایان سال توسط گلدمن ساکس اشاره می‌کند و می‌گوید تقاضای بانک‌های مرکزی به‌عنوان محرک بلندمدت طلا همچنان پابرجاست، حتی اگر مومنتوم کوتاه‌مدت نزولی شود. جمع‌بندی این است که دو تحلیل از سه تحلیل نزولی‌اند، اما سازوکارشان متفاوت است: یکی بازگشت موقت پیش از NFP را می‌بیند، دیگری کاهش ناشی از سخنان فدرال رزرو با هدف 3950 دلار را محتمل می‌داند، و تحلیل سوم هشدار می‌دهد موقعیت‌های پرازدحام و NFP ضعیف می‌تواند شکست 4200 دلار را به تله نزولی تبدیل کند. ناحیه تصمیم واقعی از نظر گزو محدوده 4000 تا 3800 دلار است، جایی که تقاضای بانک‌های مرکزی با تسویه معاملات سفته‌بازانه روبه‌رو می‌شود.