چرا غول‌های وال‌استریت برای مؤسسات توکن‌سازی پول می‌کنند، نه مصرف‌کنندگان عادی

پلتفرم بلاک‌چینی Kinexys جی‌پی‌مورگان روزانه بیش از 3 تریلیون دلار جابه‌جا می‌کند و Citi Token Services نیز میلیاردها دلار پرداخت برون‌مرزی را پردازش می‌کند. این نمونه‌ها نشان می‌دهد غول‌های وال‌استریت در حال مدرن‌سازی سیستم‌های قدیمی خود با بلاک‌چین هستند، اما هیچ‌کدام برای مردم عادی با حساب پس‌انداز طراحی نشده است. به گفته می‌نتو بهانداری، بنیان‌گذار بانک مونومنت، بیشتر کوین‌هایی که برای انتقال پول ضرب شده‌اند پروژه‌های داخلی‌اند و هنوز برای بانک و مصرف‌کننده تغییری ایجاد نکرده‌اند. بانک‌ها سپرده‌های توکن‌شده و پرداخت‌ها را روی بلاک‌چین می‌برند، اما بیشتر پروژه‌ها به مشتریان نهادی یا شبکه‌های خصوصی محدود است. مونومنت و بلاک‌چین خصوصی‌محور میدنایت شرط بسته‌اند که سپرده‌های بانکی با بهره و تحت مقررات بتوانند به خرده‌فروشی‌ها دسترسی به سرمایه‌گذاری و وام توکن‌شده بدهند، بدون اینکه مشتری نیاز به درک کریپتو داشته باشد. بهانداری می‌گوید 99٪ بانک‌های جهان ادعا می‌کنند دیجیتال شده‌اند اما با معماری‌های قدیمی دهه 1970 دست‌وپنجه نرم می‌کنند. جرالد دیوید، مدیرعامل Lynq Network، می‌گوید میزهای خزانه‌داری در مؤسسات بزرگ برای یک کار باید سه سیستم مختلف را مدیریت کنند: سپرده توکن‌شده، استیبل‌کوین تحت نظارت، و حساب کارگزاری سنتی. این پراکندگی نقدینگی، سرمایه را ناکارآمد می‌کند. برخلاف استیبل‌کوین، سپرده توکن‌شده همچنان ادعایی بر بانک صادرکننده است، می‌تواند بهره بدهد، در سیستم بانکی تنظیم‌شده بماند و قابلیت تسویه با دارایی‌های توکن‌شده را داشته باشد. اما چالش اصلی حفظ حریم خصوصی، انطباق و کنترل است. فهمی سید، رئیس بنیاد میدنایت، می‌گوید بلاک‌چین عمومی مشکل افشای داده‌های مشتریان را دارد و اتصال بلاک‌چین‌های خصوصی به یکدیگر نیازمند پل‌هایی است که نشت اطلاعات ایجاد می‌کند. میدنایت از اثبات دانش صفر استفاده می‌کند. مثال او: صندوقی که صبح شنبه بازپرداخت استیبل‌کوین دریافت می‌کند اما تا دوشنبه نمی‌تواند برای تأمین وجه مارجین کال از آن استفاده کند، چون سیستم کارگزار اولیه در ساعات بانکی کار می‌کند و دارایی دیجیتال نمی‌پذیرد. سرمایه وجود دارد اما در جای درست نیست. مونومنت برنامه دارد 250 میلیون پوند (335 میلیون دلار) از سپرده‌های خرد را توکن‌سازی کند.