شاخص دلار آمریکا از اوج پس از داده تورم مصرف‌کننده عقب‌نشینی کرد؛ همه نگاه‌ها به فدرال رزرو

شاخص دلار آمریکا (DXY) روز جمعه رشد اولیه خود را واژگون کرد، زیرا عقب‌نشینی بازده اوراق خزانه بلندمدت آمریکا بر حمایت ناشی از گزارش تازه تورم مصرف‌کننده آمریکا غلبه کرد. این گزارش انتظارات برای افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در هفته آینده را تقویت کرده بود. در زمان نگارش، شاخص حدود 99.11 معامله می‌شد، پس از آنکه در واکنش فوری به داده‌ها به‌طور مختصر تا 99.36 بالا رفت. تورم اصلی مصرف‌کننده در ماه اوت 0.4 درصد نسبت به ماه قبل افزایش یافت که مطابق انتظار بود، اما نسبت به افزایش 0.1 درصدی ژوئیه شتاب چشمگیری گرفت. تورم سالانه در 3.4 درصد ثابت ماند که با پیش‌بینی‌ها همسو بود. تورم هسته که اقلام پرنوسان غذا و انرژی را کنار می‌گذارد، 0.3 درصد ماهانه افزایش یافت؛ بالاتر از پیش‌بینی 0.2 درصد و قرائت قبلی 0.2 درصد. تورم هسته سالانه از 2.5 درصد به 2.4 درصد کاهش یافت و مطابق انتظار بود. گزارش همچنین نشان داد قیمت بنزین 3.9 درصد افزایش یافته و بیش از یک‌سوم افزایش ماهانه تورم اصلی را تشکیل داده است. پس از انتشار داده‌ها، معامله‌گران شرط‌های خود را برای افزایش نرخ بهره در نشست 15 و 16 سپتامبر فدرال رزرو بالا بردند؛ ابزار CME FedWatch احتمال افزایش 25 واحد پایه را 88 درصد نشان داد، در حالی که پیش‌تر در همان روز 67 درصد بود. با این حال، دلار آمریکا نتوانست از این بازقیمت‌گذاری انقباضی بهره ببرد، زیرا کاهش شدید قیمت نفت بازده اوراق خزانه بلندمدت را از سطوح چندساله پایین آورد. بازده شاخص 10 ساله خزانه‌داری آمریکا پس از رسیدن مختصر به 4.99 درصد، نزدیک 4.94 درصد معامله شد که بالاترین سطح در حدود سه سال بود. در همین حال، نفت خام میان‌مدت تگزاس غرب پس از عبور مختصر از 100 دلار، نزدیک 96.50 دلار معامله شد و حدود 4 درصد در روز کاهش یافت. اما بازده حساس به سیاست دو ساله نزدیک 4.63 درصد بالاتر ماند؛ حدود سطوحی که آخرین بار در ژوئیه 2024 دیده شده بود و بازتاب انتظارات افزایش‌یافته برای افزایش نزدیک نرخ بهره است. بازده بالای سرکوتاه مدت به محدود کردن فشار فروش بر دلار کمک می‌کند. نشست فدرال رزرو در هفته آینده اکنون کانون توجه اصلی است. مقام‌های فدرال رزرو بارها تأکید کرده‌اند که تورم برای مدت طولانی بیش از حد بالا مانده و بر تعهد خود برای بازگرداندن آن به هدف 2 درصد تأکید کرده‌اند. قیمت‌های بالای نفت این وظیفه را پیچیده می‌کند و بازارها باید ارزیابی کنند که سیاست‌گذاران شوک انرژی را آن‌قدر پایدار می‌بینند که افزایش نرخ بهره مورد انتظار معامله‌گران را محقق کنند یا گزینه دیگری مانند حفظ نرخ را انتخاب کنند. سیاست پولی آمریکا توسط فدرال رزرو تعیین می‌شود. فدرال رزرو دو مأموریت دارد: دستیابی به ثبات قیمت و حمایت از اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای این اهداف، تنظیم نرخ بهره است. زمانی که قیمت‌ها خیلی سریع بالا می‌روند و تورم بالای هدف 2 درصدی فدرال رزرو قرار دارد، نرخ بهره را افزایش می‌دهد و هزینه استقراض در کل اقتصاد بالا می‌رود. این موضوع دلار آمریکا را تقویت می‌کند، چون آمریکا را برای سرمایه‌گذاران بین‌المللی جذاب‌تر می‌کند. وقتی تورم زیر 2 درصد می‌رود یا نرخ بیکاری بیش از حد بالاست، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را کاهش دهد تا استقراض را تشویق کند، که بر دلار فشار می‌آورد. فدرال رزرو هشت نشست سیاستی در سال برگزار می‌کند و کمیته بازار آزاد فدرال در آن‌ها شرایط اقتصادی را ارزیابی و درباره سیاست پولی تصمیم‌گیری می‌کند. دوازده مقام فدرال رزرو در این کمیته حاضر می‌شوند: هفت عضو هیئت حکام، رئیس بانک فدرال رزرو نیویورک و چهار نفر از یازده رئیس دیگر بانک‌های منطقه‌ای که با چرخش سالانه خدمت می‌کنند. در شرایط شدید، فدرال رزرو ممکن است به سیاست تسهیل کمی روی آورد. تسهیل کمی فرایندی است که در آن فدرال رزرو جریان اعتبار را در نظام مالی متوقف‌شده به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. این یک اقدام غیراستاندارد است که در بحران‌ها یا زمانی که تورم بسیار پایین است استفاده می‌شود. این ابزار در بحران مالی بزرگ 2008 سلاح انتخابی فدرال رزرو بود و شامل چاپ دلار بیشتر و استفاده از آن برای خرید اوراق قرضه درجه بالا از نهادهای مالی است.