نجات ین تقریباً هیچ ارتباطی با خزانه‌داری آمریکا نداشت

ین ژاپن از اواخر ژوئیه حدود 6 درصد تقویت شده است، اما تقریباً هیچ‌یک از این حرکت با عملیات خزانه‌داری آمریکا تأمین نشده. آمریکا فقط یک بار در 31 ژوئیه به‌طور مشترک مداخله کرد و داده‌های هفتگی ذخایر نشان می‌دهد حجم آن حدود 500 میلیون دلار بوده، بسیار کمتر از عملیات میلیارد دلاری که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری، با یادداشتی روی دستمال به بازار القا کرد. از آن زمان به بعد، همه حرکت ارز به بانک ژاپن مربوط است. بازار انتظار دارد بانک ژاپن در 18 سپتامبر نرخ سیاستی را به سطحی برساند که ژاپن سه دهه آن را ندیده است. خزانه‌داری آمریکا دفاعی وعده داده که هزینه‌اش را نپرداخته و تسهیلات فدرال رزرو که برای تأمین مالی ژاپن درخواست شده هنوز استفاده نشده است. دو معامله برای خرید ین وجود دارد: معامله مداخله و معامله نرخ. هر دو روی صفحه یکسان دیده می‌شوند، اما فقط یکی پول پشت آن است. عملیات مداخله کوتاه‌مدت کار کرد. وقتی USD/JPY به ضعیف‌ترین سطح ین در حدود چهار دهه رسیده بود، فدرال رزرو نیویورک به نمایندگی از خزانه‌داری و از طریق صندوق تثبیت ارزی، ین خرید و برای تأمین آن یورو فروخت. این نخستین خرید مشترک ین از سوی دو دولت از سال 1998 بود. این جفت‌ارز در همان جلسه تا نزدیک 157٫00 افت کرد و سپس تقریباً همه آن را پس داد. تا 28 اوت، USD/JPY دوباره بالای 160٫00 معامله می‌شد. اثر عملیات چهار هفته دوام داشت. مداخله زمان می‌خرد نه سطح، و هر دو پایتخت این را می‌دانند. اما آنچه با این زمان ساخته شد، طبق اسناد، هیچ بود. خزانه‌داری هرگز مبلغ هزینه‌شده را افشا نکرد. سناتور الیزابت وارن در 13 اوت رقم را خواست و بسنت در 27 اوت پاسخ داد بی‌آنکه رقم، نرخ اجرا یا ارزش موقعیت را ارائه کند. داده‌های هفتگی موقعیت بین‌المللی ذخایر آمریکا به‌طور غیرمستقیم آن را نشان می‌دهد: پس از حذف اثر تقویت ین بر ارزش دلاری دارایی، موقعیت ین صندوق تثبیت ارزی حدود 505 میلیون دلار در 7 اوت، 501 میلیون دلار در 28 اوت و 512 میلیون دلار در 4 سپتامبر بود. تغییرات هفتگی فقط نوسان ارزش‌گذاری است و از زمان آغاز چیزی به آن اضافه نشده. این بازه 3 سپتامبر را هم در بر می‌گیرد؛ روزی که ین بیش از 2 درصد در یک جلسه تقویت شد و بازار گمان کرد مقام‌ها به بازار برگشته‌اند. اما این‌طور نبود و حرکت نشانه یک بررسی نرخ بود، ارزان‌ترین ابزار موجود، چون به‌جای پرداخت قیمت فقط از بانک‌ها قیمت پرسیده می‌شود. در مقابل عملیات خود ژاپن به ارزش 15٫4 تریلیون ین بین 30 ژوئیه و 26 اوت، نزدیک به 98 میلیارد دلار، سهم آمریکا حدود نیم درصد است. ترازنامه منتشرشده صندوق تثبیت ارزی 217٫028 میلیارد دلار است، اما تقریباً هیچ‌یک از آن قابل خرید نیست. حق برداشت ویژه به ارزش 172٫062 میلیارد دلار در برابر تخصیص‌های 156٫482 میلیارد دلاری و 15٫2 میلیارد دلار گواهی صادرشده برای بانک‌های فدرال رزرو قرار دارد، بنابراین موقعیت خالص بزرگ‌ترین دارایی صفحه حدود 380 میلیون دلار است. پس از کسر بدهی‌ها، کل صندوق 43٫651 میلیارد دلار می‌ارزد. بخشی که واقعاً می‌تواند ین بخرد باز هم کوچک‌تر است. ذخایر ارز خارجی آمریکا در خزانه‌داری و فدرال رزرو در 4 سپتامبر 38٫576 میلیارد دلار بود که 25٫982 میلیارد دلار آن یورو است و فروخته می‌شود و 12٫594 میلیارد دلار آن ین است و خریداری می‌شود. ژاپن در یک ماه نزدیک به چهار برابر کل کتاب یوروی آمریکا هزینه کرد. خزانه‌داری از نظر مالی برای سرمایه‌گذار اوراق قرضه کمبودی ندارد؛ کمبود آن این نوع پول خاص است و افزایش آن نیازمند کنگره است نه یک پست. تسهیلات ریپوی FIMA پاسخ موردنظر به این محدودیت است.