بازده اوراق خزانه آمریکا پس از داده‌های تورم کاهش یافت، اما ریسک افزایش نرخ بهره فدرال رزرو باقی است

در جلسه معاملاتی آمریکای شمالی، بازده اوراق خزانه آمریکا پس از انتشار داده‌های تورم این کشور کاهش یافت، اما آماده بود هفته را با رشد به پایان برساند. بازده اوراق 10 ساله با یک واحد پایه کاهش به 4.951 درصد رسید، در حالی که در طول هفته بیش از 16 واحد پایه معادل 3.49 درصد افزایش یافته است. بازده اوراق 30 ساله دو واحد پایه کاهش یافت و به 5.34 درصد رسید، پس از آنکه پیش‌تر به بالاترین سطح خود از سال 2007 در 5.38 درصد رسیده بود. این افزایش تحت تأثیر جهش قیمت نفت و تشدید تنش‌های آمریکا و ایران و گسترش آن به یمن و درگیری حوثی‌ها با عربستان رخ داد. داده‌های اخیر تورم آمریکا عمدتاً مطابق انتظارات بود، جز شاخص اصلی قیمت مصرف‌کننده که هم‌راستا با پیش‌بینی‌ها بود اما اندکی کاهش یافت. با این حال، گزارش بسیار داغ قیمت‌های تولیدی در روز قبل و جهش بازده اوراق در این هفته، قیمت‌گذاری مجددی با مضمون سخت‌گیرانه‌تر شدن فدرال رزرو را برانگیخت. بازارهای پول احتمال 91 درصدی برای افزایش 0.25 درصدی نرخ بهره توسط فدرال رزرو در نشست 15 تا 16 سپتامبر را قیمت‌گذاری کرده‌اند. داده‌های دیگر نشان داد مصرف‌کنندگان آمریکایی نسبت به اقتصاد بدبین‌تر شده‌اند و به دلیل بازگشت قیمت سوخت و افزایش تنش‌های تجاری، به‌ویژه میان آمریکا و کانادا، انتظار قیمت‌های بالاتری دارند. در همین حال، شاخص دلار آمریکا که عملکرد سبدی از شش ارز را در برابر دلار دنبال می‌کند، حول 99.00 ثابت مانده و تنها 0.05 درصد افزایش یافته است. بر اساس نرخ سربه‌سر تورم، انتظارات تورمی پنج‌ساله بازارهای مالی آمریکا از 2.37 درصد در ابتدای هفته به 2.46 درصد رسیده است. برای افق ده‌ساله نیز نرخ سربه‌سر از 2.35 درصد به 2.4 درصد تغییر کرده که نشان می‌دهد بازارها انتظار افزایش تورم میان‌مدت را دارند. هفته آینده معامله‌گران بر تصمیم سیاست پولی FOMC متمرکز خواهند بود و همچنین داده‌های اشتغال و مسکن، شاخص تولید امپایر استیت نیویورک، خرده‌فروشی و سخنرانی مقام‌های فدرال رزرو را دنبال می‌کنند. نرخ بهره توسط نهادهای مالی برای وام‌ها از وام‌گیرندگان دریافت و به پس‌اندازکنندگان پرداخت می‌شود. این نرخ‌ها تحت تأثیر نرخ پایه وام‌دهی هستند که بانک‌های مرکزی در واکنش به تغییرات اقتصاد تعیین می‌کنند. بانک مرکزی معمولاً مأموریت ثبات قیمت دارد که در بیشتر موارد به معنای هدف‌گذاری تورم اصلی حدود 2 درصد است. اگر تورم زیر هدف بیاید، بانک مرکزی ممکن است نرخ پایه را کاهش دهد تا وام‌دهی و اقتصاد را تقویت کند. اگر تورم به‌طور محسوس بالای 2 درصد برود، معمولاً بانک مرکزی نرخ پایه را افزایش می‌دهد تا تورم را پایین بیاورد. نرخ‌های بهره بالاتر عموماً به تقویت ارز یک کشور کمک می‌کند، زیرا آن را مقصد جذاب‌تری برای سرمایه‌گذاران جهانی می‌کند. نرخ‌های بالاتر به‌طور کلی بر قیمت طلا فشار می‌آورد، چون هزینه فرصت نگه‌داشتن طلا به‌جای سرمایه‌گذاری در دارایی با سود یا سپرده بانکی را افزایش می‌دهد. اگر نرخ‌ها بالا باشد، معمولاً قیمت دلار آمریکا را بالا می‌برد و چون طلا به دلار قیمت‌گذاری می‌شود، این موضوع قیمت طلا را کاهش می‌دهد. نرخ فد فاندز، نرخ شبانه‌ای است که بانک‌های آمریکایی به یکدیگر وام می‌دهند. این نرخ سرخطی توسط فدرال رزرو در نشست‌های FOMC تعیین می‌شود و به‌صورت یک بازه اعلام می‌گردد؛ برای نمونه 4.75 تا 5.00 درصد، هرچند سقف این بازه به‌عنوان رقم اصلی نقل می‌شود. انتظارات بازار برای نرخ فد فاندز آتی با ابزار CME FedWatch دنبال می‌شود که رفتار بسیاری از بازارهای مالی را در پیش‌بینی تصمیم‌های آینده سیاست پولی فدرال رزرو شکل می‌دهد.