چرا نفت خام برای بازگشایی که کشتی‌ها هنوز انجام نداده‌اند قیمت‌گذاری شده است؟

چهارده کشتی روز سه‌شنبه از تنگه هرمز عبور کردند، در حالی که پیش از جنگ این عدد نزدیک به 120 فروند در روز بود. پس از اعلام عمومی بازگشایی آبراه، قیمت برنت به 87 دلار و وست تگزاس اینترمدیت به 81 دلار کاهش یافته است. داده‌های ردیابی محموله نشان می‌دهد که شمار عبورها حدود 12 درصد ظرفیت عادی است و این افزایش مختصر به معنای عادی‌سازی نیست. قیمت برنت هنوز حدود 17 دلار بالاتر از سطح قبل از مارس است (حدود 25 درصد صرف‌نظر). ترکیب عبورها مهم‌تر از تعداد کل است: از 14 عبور، 11 مورد از مسیر تاییدشده توسط ایران استفاده کرده‌اند و هیچ‌کدام از مسیر مرکزی سنتی. این نشان می‌دهد که تنگه به‌طور کامل بازنگشته است و مسیر تحت شرایط طرف بسته‌کننده فعال است. تفاوت عملیاتی مهم است: دارندگان کشتی ریسک ماندن در تنگه برای 18 ساعت را قیمت‌گذاری می‌کنند و مجوزی که قابل لغو باشد، از نظر تجاری همانند یک آبراه باز نیست. بیمه‌گران نمی‌توانند اختیار را پوشش دهند و اجاره‌کنندگان ریسک باقیمانده را نمی‌پذیرند. شاخص بالتیک دِرتی تانکر که هزینه حمل نفت را نشان می‌دهد، در 11 اوت به 2663 رسیده که نسبت به کف جولای حدود 33 درصد رشد داشته و بالای میانگین‌های 20، 60 و 120 روزه است. این در حالی است که قیمت نفت خام روند متفاوتی داشته و نزدیک به کف خود بازگشته است. نوسان قیمت و نرخ حمل متفاوت است: قیمت نقدی انتظار عرضه آینده را نشان می‌دهد که به اخبار واکنش نشان می‌دهد، اما نرخ حمل هزینه واقعی جابجایی بشکه از طریق آب را اندازه می‌گیرد که به تغییر مسیر، حق بیمه ریسک جنگی و زمان بیکاری پاسخ می‌دهد.