پوند نتوانست از محدوده خود خارج شود؛ بریتانیا در تعطیلات پارلمانی

جلسه معاملاتی دوشنبه تمام کار هفته را در یک کندل انجام داد و میانگین متحرک‌هایی را که از اواسط ژوئیه سقف رشدها بودند، بازپس گرفت و درست زیر 1.3500 متوقف شد. دو جلسه بعدی کاملاً در همان محدوده معامله شدند. قیمت در نزدیکی 1.3450 با افزایش 0.1 درصدی دادوستد می‌شود و 48 ساعت معامله چیز جدیدی به نتیجه دوشنبه اضافه نکرده است. میانگین‌های متحرک نمایی 50 روزه و 200 روزه درست زیر 1.3400 همگرا شده‌اند و قیمت حدود یک سنت بالاتر از هر دو قرار دارد. این بازپس‌گیری تنها دستاورد بازار بوده است. دامنه امروز فقط حدود 40 پیپ است و شاخص استوکاستیک RSI روزانه نزدیک 25 قرار دارد و هیچ عامل بریتانیایی مسئول این وضعیت نیست. انتشار داده‌های آمریکا بین 12:15 تا 14:00 به وقت گرینویچ دو دلیل برای افت دلار و یک دلیل برای صعود آن فراهم کرد. اشتغال بخش خصوصی 44 هزار نفر گزارش شد در حالی که انتظار 70 هزار نفر می‌رفت و کمتر از نصف رقم 98 هزار ژوئن بود. شاخص اشتغال خدمات ISM از 51.2 به 47.4 کاهش یافت و وارد منطقه انقباض شد. در همان نظرسنجی شاخص قیمت‌های پرداختی از 67.7 به 70.3، سفارش‌های جدید از 55.1 به 57.2 و شاخص اصلی به 54.1 رسید. تقاضا خوب است، استخدام خوب نیست و هزینه‌های نهاده در حال شتاب گرفتن است. این ترکیب بیشتر تورمی-رکودی است تا سیاست پولی انبساطی و به همین دلیل این ضعف بزرگ اشتغال فقط 14 پیپ برای پوند خرید. قیمت‌گذاری نرخ بهره نیز همین داستان را از سمت دیگر بازگو می‌کند. احتمال افزایش نرخ در نشست سپتامبر طی دو جلسه گذشته از بالای 60 درصد به حدود 50 درصد و بالاتر کاهش یافته است. این نرمش به اندازه داده‌های اشتغال ناشی از سقوط قیمت نفت خام است. هیچ کاهش نرخی برای 2026 قیمت‌گذاری نشده است، بنابراین ضعف آمار اشتغال آمریکا دیگر آن تسهیل پولی را که قبلاً می‌خرید، نمی‌خرد. فدرال رزرو در 29 ژوئیه نرخ را در 3.50 تا 3.75 درصد نگه داشت و سه عضو کمیته به افزایش 0.25 درصدی رأی مخالف دادند. بانک مرکزی بریتانیا روز بعد نرخ را در 3.75 درصد نگه داشت و سه عضو به نرخ 4.00 رأی دادند، در حالی که در ژوئن دو عضو بودند. دو بانک مرکزی، دو تصمیم به نگه داشتن نرخ و سه رأی مخالف در هر یک، در یک روز ثبت شد. محاسبات زیر این تصمیم‌ها متقارن نیست. سه رأی از دوازده رأی کمیته آمریکا یک‌چهارم است. سه رأی از نه رأی کمیته بریتانیا یک‌سوم است که کمیته سیاست پولی را روی کاغذ تندروتر نشان می‌دهد. پوند اما یک هفته است که هیچ بهره‌ای از این موضوع نبرده، چون تفاوت نرخ بهره محرک اصلی این نرخ ارز نیست. استدلال بریتانیا برای انقباض بیشتر به مسیر آینده انرژی بستگی دارد تا تورم گذشته. شاخص CPI ماه ژوئن 2.6 درصد گزارش شد در حالی که انتظار 2.7 درصد بود، تورم هسته 2.6 درصد و خدمات به 3.6 درصد کاهش یافت. در بیانیه همراه تأکید شده بود که قبض‌های بالاتر انرژی در اواخر سال به قیمت‌گذاری شرکتی منتقل می‌شود. بازار که سال 2026 را با قیمت‌گذاری دو کاهش نرخ در بریتانیا آغاز کرده بود، حالا درباره افزایش نرخ بحث می‌کند و مذاکرات هرمز کل این بحث را به وضعیت یک آبراه مرتبط کرده است. پارلمان بریتانیا برای تعطیلات تابستانی تعطیل شده و تا سپتامبر جلسه نخواهد داشت. این موضوع جریان اخبار مالی را که از زمان تغییر رهبری در ژوئیه پوند را حرکت می‌داد خاموش کرده است. تصمیم بعدی بانک مرکزی بریتانیا 17 سپتامبر است. بودجه پاییزه که قوانین مالی جدید دولت را با وعده‌های هزینه‌ای مواجه می‌کند، حدوداً برای 28 اکتبر برنامه‌ریزی شده است. این وضعیت پوند را برای شش هفته به یک معامله خالص دلاری تبدیل می‌کند که بر اساس اشتغال آمریکا و مذاکرات خاورمیانه قیمت‌گذاری می‌شود، نه رویدادهای داخلی. همچنین تنها کاتالیزور واقعی ریسک در جدول را به تعویق می‌اندازد. بازده اوراق بلندمدت بریتانیا در اولین اشاره به انعطاف در این قوانین بالا رفت و بودجه جایی است که این اختلاف حل می‌شود. ادعاهای هفتگی بیکاری روز پنجشنبه ساعت 12:30 GMT منتشر می‌شود؛ انتظار 202 هزار نفر در برابر 197 هزار دوره قبل، همراه با بهره‌وری اولیه سهماهه دوم 0.6 درصد و هزینه واحد نیروی کار 2 درصد. نفت خام نیز در مرکز توجه باقی مانده است.