شاخص دلار آمریکا (DXY) در حوالی 100 تثبیت شد؛ تنش‌های ایران و آمریکا از آن حمایت می‌کند

شاخص دلار آمریکا (DXY) که ارزش دلار را در برابر سبدی از ارزها اندازه‌گیری میکند، پس از یک افزایش ملایم در معاملات آسیایی، در حال حاضر در حدود سطح روانی 100 معامله می‌شود و تقریباً بدون تغییر نسبت به روز قبل است. این شاخص به نظر می‌رسد که حرکت بهبود روز گذشته از پایین‌ترین سطح از اواسط ژوئن را متوقف کرده است، هرچند که زمینه بنیادی احتیاط را برای معامله‌گران نزولی ایجاب می‌کند. خوش‌بینی نسبت به توافق صلح احتمالی ایران و آمریکا به سرعت از بین رفت، زیرا ایران روز دوشنبه اعلام کرد هیچ مذاکره‌ای با آمریکا در جریان نیست و برنامه‌ای برای هیچ جلسه‌ای وجود ندارد. در همین حال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از سرگیری مذاکرات را به‌عنوان توجیهی برای لغو حملات آخر هفته ذکر کرده بود. علاوه بر این، گزارش‌های تأیید نشده از حملات پهپادی به دارایی‌های آمریکا در کویت باعث شد معامله‌گران دوباره حق‌بیمه ریسک ژئوپلیتیکی را قیمت‌گذاری کنند که به نوبه خود از دلار به‌عنوان یک ارز امن حمایت می‌کند. محسن رضایی، مشاور ارشد نظامی رهبر ایران، گفت که تهران اجازه هیچ مسیر کشتیرانی از طریق آبراه استراتژیک به جز مسیر تعیین‌شده توسط جمهوری اسلامی را نخواهد داد. رضایی همچنین هشدار داد که کشتی‌ها و نیروهای آمریکایی ممکن است در صورت ادامه تنش بر سر آبراه استراتژیک با خطر و تلفات جدی مواجه شوند. این موضوع از قیمت نفت خام حمایت کرده و ترس از تورم را زنده کرده و انتظارات برای حداقل یک افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو را تقویت می‌کند. علاوه بر این، داده‌های منتشرشده در روز دوشنبه نشان داد که فعالیت بخش تولید آمریکا در ماه جولای به بالاترین سطح در بیش از چهار سال رسید. در واقع، شاخص مدیران خرید (PMI) بخش تولید مؤسسه مدیریت عرضه (ISM) از 53.3 در ژوئن به 55.6 در ماه گذشته افزایش یافت و از برآوردهای بازار فراتر رفت. این موضوع انتظارات hawkish فدرال رزرو را تأیید کرده و چشم‌انداز مثبت کوتاه‌مدت برای DXY را معتبر می‌سازد. با این حال، معامله‌گران ممکن است از شرط‌بندی‌های تهاجمی خودداری کرده و منتظر انتشار جزئیات اشتغال آمریکا یا گزارش اشتغال غیرکشاورزی (NFP) در روز جمعه باشند. سیاست پولی در آمریکا توسط فدرال رزرو (Fed) شکل می‌گیرد. فدرال رزرو دو مأموریت دارد: دستیابی به ثبات قیمت‌ها و ترویج اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این اهداف، تنظیم نرخ بهره است. هنگامی که قیمت‌ها خیلی سریع افزایش می‌یابند و تورم بالاتر از هدف 2٪ فدرال رزرو است، نرخ بهره را افزایش می‌دهد و هزینه‌های استقراض را در سراسر اقتصاد افزایش می‌دهد. این امر منجر به تقویت دلار آمریکا (USD) می‌شود، زیرا آمریکا را به مکانی جذاب‌تر برای سرمایه‌گذاران بین‌المللی برای نگهداری پول خود تبدیل می‌کند. هنگامی که تورم به زیر 2٪ می‌رسد یا نرخ بیکاری بیش از حد بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را کاهش دهد تا استقراض را تشویق کند که این امر بر دلار فشار می‌آورد. فدرال رزرو سالانه هشت جلسه سیاست‌گذاری برگزار می‌کند که در آن کمیته بازار باز فدرال (FOMC) شرایط اقتصادی را ارزیابی کرده و تصمیمات سیاست پولی را اتخاذ می‌کند. FOMC متشکل از دوازده مقام فدرال رزرو است: هفت عضو هیئت مدیره، رئیس فدرال رزرو نیویورک و چهار نفر از یازده رئیس باقی‌مانده بانک‌های منطقه‌ای که به صورت چرخشی یک‌ساله خدمت می‌کنند. در شرایط شدید، فدرال رزرو ممکن است به سیاستی به نام تسهیل کمی (QE) متوسل شود. QE فرآیندی است که در آن فدرال رزرو به طور قابل توجهی جریان اعتبار را در یک سیستم مالی گیر کرده افزایش می‌دهد. این یک اقدام سیاستی غیراستاندارد است که در زمان بحران‌ها یا زمانی که تورم بسیار پایین است استفاده می‌شود. این سلاح انتخابی فدرال رزرو در طول بحران مالی بزرگ 2008 بود. QE شامل چاپ دلارهای بیشتر و استفاده از آنها برای خرید اوراق قرضه با درجه بالا از مؤسسات مالی است. QE معمولاً دلار آمریکا را تضعیف می‌کند. تنگ‌کردن کمی (QT) فرآیند معکوس QE است.