هوش مصنوعی از قوانین کاهش تورم سرپیچی می‌کند: چرا کاهش قیمت نفت ممکن است برای خنک کردن تورم هسته‌ای کافی نباشد

چشم‌انداز اقتصادی جهان از زمان آغاز جنگ ایران و آمریکا در اواخر فوریه بر خاورمیانه متمرکز شده است و تغییرات قابل توجه قیمت نفت خام و تأثیر آن بر تورم و رشد اقتصادی را بررسی می‌کند. بانک‌های مرکزی بزرگ از جمله فدرال رزرو اعلام کردند که این تنش‌ها ریسک‌های صعودی تورم را افزایش داده و آنها را از برنامه‌های کاهش سیاست‌های انبساطی دور کرده است. اما با نزدیک شدن به حل مناقشه و کاهش قیمت نفت، عامل دیگری می‌تواند چشم‌انداز تورم را پیچیده کند: رونق سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی. هنوز عدم قطعیت زیادی در مورد وضعیت خاورمیانه وجود دارد، اما حل مناقشه می‌تواند باعث کاهش شدید قیمت نفت با رفع محدودیت‌های عرضه شود. در ابتدا این می‌تواند هزینه انرژی را کاهش داده و به پایین آمدن تورم کمک کند. در واقع، بشکه نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) در ژوئن حدود 20 درصد کاهش یافت زیرا بازارها شروع به قیمت‌گذاری تفاهم‌نامه بین آمریکا و ایران برای پایان جنگ کردند. این کاهش قیمت انرژی در داده‌های تورم ژوئن منعکس شد، به طوری که شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا 0.4 درصد کاهش ماهانه داشت که بزرگترین کاهش ماهانه از آوریل 2020 بود و نرخ سالانه تورم CPI به 3.5 درصد از 4.2 درصد کاهش یافت. در حالی که قیمت انرژی در کانون توجه قرار دارد، رونق فناوری هوش مصنوعی به عنوان عاملی در پس‌زمینه قرار دارد که می‌تواند چشم‌انداز تورم را پیچیده کند. بنابراین، فدرال رزرو ممکن است با یک بیداری ناخوشایند مواجه شود اگر کاهش قیمت نفت برای مهار تورم کافی نباشد و یک جریان زیرین فناوری محور را آشکار کند که می‌تواند قیمت‌های هسته‌ای را چسبنده نگه دارد. موج عظیم سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی می‌تواند کاهش قیمت انرژی را خنثی کرده و کاهش تورم هسته‌ای را محدود کند. در یک مقاله تحقیقاتی منتشر شده در ماه مه، فدرال رزرو ارزیابی کرد که دسته «نرم‌افزار و لوازم جانبی کامپیوتر» در شاخص قیمت مخارج مصرف شخصی (PCE) سهم «بی‌سابقه‌ای» در افزایش تورم هسته‌ای و کالاهای هسته‌ای داشته است. فدرال رزرو خاطرنشان کرد که از نوامبر، تفاوت سالانه بین PCE هسته‌ای و PCE هسته‌ای به استثنای نرم‌افزار دو سوم درصد است. این سهم قابل توجهی است زیرا PCE هسته‌ای در چهار ماه گذشته 4.4 درصد (سالانه) افزایش یافته و با توجه به اینکه دسته نرم‌افزار تنها 1.2 درصد از سبد PCE هسته‌ای را تشکیل می‌دهد و برای دهه‌ها روند نزولی داشته، بسیار قابل توجه است. تحلیلگران TD Securities اشاره کردند که اگرچه هوش مصنوعی پتانسیل بهبود بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها در بلندمدت را دارد، اما مرحله اولیه ساخت و ساز تقاضای قابل توجهی برای نیروی کار، مواد، برق و تجهیزات ایجاد می‌کند. آنها افزودند: «این افزایش تقاضا می‌تواند قبل از تحقق کامل مزایای بهره‌وری، فشار صعودی بر قیمت‌ها و نرخ‌های بهره وارد کند.» استدلال مخالف در برابر ریسک‌های تورم کوتاه‌مدت، بهبود بهره‌وری در بلندمدت از طریق پذیرش گسترده‌تر فناوری‌های هوش مصنوعی است که می‌تواند به کاهش قیمت‌ها کمک کند. فدرال رزرو دالاس اخیراً مقاله‌ای منتشر کرد که در آن اسکات دیویس درباره رابطه مثبت بین قرار گرفتن در معرض هوش مصنوعی و رشد بهره‌وری نیروی کار، به ویژه در بخش‌های اطلاعات، مالی و بیمه، و خدمات فنی و حرفه‌ای صحبت کرد. اسکات گفت: «میانگین رشد سالانه بهره‌وری از سه‌ماهه اول 2024 برای این سه بخش 3.7 درصد در مقایسه با 1.7 درصد برای بقیه اقتصاد است.»