مزایا و معایب پرپ‌ها از دیدگاه معامله‌گران کریپتو

قراردادهای آتی دائمی یا «پرپ‌ها» این روزها محور اصلی گفتگوی معامله‌گران حرفه‌ای کریپتو هستند. این ابزارهای مشتقه به معامله‌گران اجازه می‌دهند با سرمایه‌ای کمتر، موقعیت‌های بزرگ‌تری کنترل کنند و برخلاف قراردادهای آتی استاندارد، تاریخ انقضا ندارند. برای معامله‌گران آلت‌کوین‌ها، پرپ‌ها تقریباً تنها راه دسترسی به بازار مشتقات هستند، چرا که قراردادهای آتی با تاریخ انقضا برای آلت‌کوین‌ها نقدینگی بسیار پایینی دارند. لوکاس کرن، معامله‌گر مشتقات در شرکت STS Digital، می‌گوید: «خارج از بیت‌کوین و اتر، نقدینگی قراردادهای آتی دارای انقضا آنقدر کم است که عملاً غیرقابل استفاده است. پرپ‌ها برای یک شرکت کریپتو محور، نه یک ابزار در میان چندین ابزار، بلکه تنها ابزار هستند." کنت اونگ، معامله‌گر مستقل با شش سال سابقه، مزایای پرپ‌ها را از دیدگاه معامله‌گر خرد توضیح می‌دهد: اجرای بهتر سفارش‌ها، کارمزد پایین‌تر و امکان استفاده از حالت هج (نگه داشتن همزمان موقعیت‌های خرید و فروش روی یک توکن در یک حساب). اما پرپ‌ها بدون هزینه نیستند. علاوه بر کارمزد معاملاتی، معامله‌گران باید نرخ فاندینگ بپردازند؛ هزینه‌ای دوره‌ای برای باز نگه داشتن موقعیت‌ها که می‌تواند در طول زمان قابل توجه شود. با حجم روزانه بیش از 200 میلیارد دلار، پرپ‌ها نه یک انتخاب بلکه یک ضرورت برای معامله‌گران کریپتو شده‌اند.