سقوط سهام آسیایی از جمله کوسپی با تردید در مورد هوش مصنوعی

بازارهای سهام آسیایی روز سه‌شنبه به شدت سقوط کردند زیرا تردید فزاینده در مورد بازده مالی عظیم هزینه‌های هوش مصنوعی باعث فروش گسترده در سراسر سهام جهانی نیمه‌هادی شد. این روند نزولی مبتنی بر فناوری از وال استریت به بازارهای آسیایی سرایت کرد، در حالی که سرمایه‌گذاران به سمت دارایی‌های امن حرکت کردند و قیمت اوراق قرضه را بالا برده و نفت را پایین آوردند. بازار کره جنوبی بیشترین ضربه را متحمل شد و شاخص کوسپی با 9.45٪ سقوط به نزدیکی 6120 واحد رسید. تولیدکنندگان بزرگ تراشه مانند SK Hynix تا 13٪ و سامسونگ الکترونیکس تا 10٪ افت کردند و شاخص گسترده MSCI آسیا-اقیانوسیه را بیش از 3٪ پایین کشیدند. کاهش شدید آتی کوسپی 200 باعث شد بورس کره یک محدودیت معاملاتی پنج دقیقه‌ای به نام «سایدکار» را برای توقف موقت سفارش‌های فروش برنامه‌ای فعال کند که بیست و دومین توقف از این نوع در سال جاری بود. در سایر نقاط منطقه، نیکی 225 ژاپن 4.38٪ به پایین‌ترین سطح دو ماهه در حدود 62090 واحد سقوط کرد و شاخص تاپیکس 2.3٪ از دست داد و به 3973 واحد رسید. نام‌های بزرگ فناوری و مالی از جمله Kioxia Holdings، SoftBank Group، Advantest و سهام بانکی همگی زیان‌های قابل توجهی داشتند. شاخص SSE چین نیز با 0.83٪ کاهش به حدود 3830 واحد بسته شد. در مقابل این روند نزولی منطقه‌ای، شاخص هنگ‌سنگ 0.58٪ رشد کرد و به حدود 25350 واحد رسید. جریان‌های سرمایه قوی، شتاب بالای عرضه اولیه سهام و اشتیاق پایدار سرمایه‌گذاران به سهام فناوری و هوش مصنوعی محلی به هنگ‌کنگ اجازه داد تا فروش جهانی نیمه‌هادی را خنثی کرده و روند صعودی اخیر خود را ادامه دهد. آسیا حدود 70٪ از رشد اقتصادی جهان را تأمین می‌کند و میزبان چندین شاخص مهم بازار سهام است. در میان اقتصادهای توسعه‌یافته منطقه، نیکی ژاپن که نماینده 225 شرکت در بورس توکیو است و کوسپی کره جنوبی برجسته هستند. چین سه شاخص مهم دارد: هنگ‌سنگ، شانگهای و شنژن. به عنوان یک اقتصاد بزرگ نوظهور، سهام هند نیز توجه سرمایه‌گذاران را جلب می‌کند که به طور فزاینده‌ای در شرکت‌های شاخص‌های Sensex و Nifty سرمایه‌گذاری می‌کنند. اقتصادهای اصلی آسیا متفاوت هستند و هر کدام بخش‌های خاصی برای توجه دارند. شرکت‌های فناوری در شاخص‌های ژاپن، کره جنوبی و به طور فزاینده‌ای چین غالب هستند. خدمات مالی در بازارهای سهامی مانند هنگ‌کنگ یا سنگاپور که مراکز کلیدی این بخش محسوب می‌شوند، پیشرو هستند. تولید نیز در چین و ژاپن بزرگ است با تمرکز قوی بر تولید خودرو یا الکترونیک. طبقه متوسط رو به رشد در کشورهایی مانند چین و هند نیز اهمیت فزاینده‌ای به شرکت‌های متمرکز بر خرده‌فروشی و تجارت الکترونیک می‌دهد. عوامل مختلفی شاخص‌های بازار سهام آسیا را هدایت می‌کنند، اما عامل اصلی عملکرد آنها نتایج تجمعی شرکت‌های تشکیل‌دهنده است که در گزارش‌های فصلی و سالانه سود آنها آشکار می‌شود. مبانی اقتصادی هر کشور و همچنین تصمیمات بانک مرکزی یا سیاست‌های مالی دولت نیز عوامل مهمی هستند. به طور کلی‌تر، ثبات سیاسی، پیشرفت فناوری یا حاکمیت قانون نیز می‌تواند بر بازارهای سهام تأثیر بگذارد. عملکرد شاخص‌های سهام ایالات متحده نیز عاملی است زیرا اغلب بازارهای آسیایی از وال استریت در طول شب پیروی می‌کنند. در نهایت، احساس ریسک گسترده‌تر در بازارها نیز نقش دارد زیرا سهام در مقایسه با سایر گزینه‌های سرمایه‌گذاری مانند اوراق بهادار با درآمد ثابت، سرمایه‌گذاری پرریسکی محسوب می‌شوند. سرمایه‌گذاری در سهام به خودی خود پرریسک است، اما سرمایه‌گذاری در سهام آسیایی با ریسک‌های خاص منطقه‌ای همراه است که باید در نظر گرفته شود. کشورهای آسیایی طیف وسیعی از سیستم‌های سیاسی از دموکراسی کامل تا دیکتاتوری دارند، بنابراین ثبات سیاسی، شفافیت، حاکمیت قانون یا الزامات حاکمیت شرکتی آنها ممکن است تفاوت قابل توجهی داشته باشد. رویدادهای ژئوپلیتیکی مانند اختلافات تجاری یا درگیری‌های سرزمینی می‌تواند منجر به نوسانات در بازارهای سهام شود، همانطور که بلایای طبیعی نیز می‌توانند. علاوه بر این، نوسانات ارزی نیز یک ریسک مهم است.