شاخص دلار آمریکا با بازگشت انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو، نزدیک 101.50 ثابت ماند

دلار آمریکا (USD) در معاملات آسیایی روز جمعه به سودهای روز قبل خود چسبیده است، زیرا افزایش قیمت نفت به دلیل تشدید ریسک‌های عرضه انرژی در خاورمیانه، انتظارات افزایش نرخ بهره فدرال رزرو (Fed) را زنده کرده است. در زمان نگارش این خبر، شاخص دلار آمریکا (DXY) که ارزش دلار را در برابر شش ارز اصلی دنبال می‌کند، نزدیک بالاترین سطح سه هفته‌ای خود در 101.50 معامله می‌شود. جدول زیر درصد تغییرات دلار آمریکا را در برابر ارزهای اصلی این هفته نشان می‌دهد. دلار آمریکا در برابر فرانک سوئیس قوی‌ترین بود. نقشه حرارتی درصد تغییرات ارزهای اصلی را در برابر یکدیگر نشان می‌دهد. ارز پایه از ستون سمت چپ انتخاب می‌شود و ارز مظنه از ردیف بالا. به عنوان مثال، اگر دلار آمریکا را از ستون سمت چپ انتخاب کرده و در امتداد خط افقی به سمت ین ژاپن حرکت کنید، درصد تغییر نمایش داده شده در کادر نشان‌دهنده USD (پایه)/JPY (مظنه) خواهد بود. در معاملات آسیایی، قیمت نفت WTI 0.5% کاهش یافت و به نزدیک 90.60 دلار رسید، اما نزدیک بالاترین سطح شش هفته‌ای خود یعنی 92.25 دلار که در روز پنجشنبه ثبت شد، باقی ماند. قیمت‌های بالاتر نفت انتظارات تورمی را افزایش می‌دهد، سناریویی که مقامات فدرال رزرو را از در نظر گرفتن شرایط پولی سست منصرف می‌کند. بسته شدن تنگه باب‌المندب به همراه تنگه هرمز، 27% از عرضه انرژی جهانی را مختل کرده است. در همین حال، عدم وجود نشانه‌ای از پیشرفت دیپلماتیک بین آمریکا و ایران نشان می‌دهد که شوک‌های عرضه ممکن است طولانی شود. روز پنجشنبه، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا گفت که واشنگتن ایران را مسئول اقدامات حوثی‌های یمنی می‌داند و هشدار داد که ایران و متحدان حوثی آن به زودی «مجازات نظامی بزرگی» دریافت خواهند کرد. بر اساس ابزار CME FedWatch، احتمال افزایش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در نشست سیاستی هفته آینده 35.8% است که به طور قابل توجهی از 11.8% ثبت شده در هفته گذشته افزایش یافته است. چشم‌انداز افزایش نرخ بهره فدرال رزرو یک ماه پیش مشابه وضعیت فعلی بود، اما پس از انتشار داده‌های نرم شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) آمریکا برای ماه ژوئن کاهش یافت. دلار آمریکا (USD) ارز رسمی ایالات متحده آمریکا و ارز «دوفاکتو» تعداد قابل توجهی از کشورهای دیگر است که در کنار اسکناس‌های محلی در گردش است. این ارز پرمعامله‌ترین ارز در جهان است و طبق داده‌های سال 2022، بیش از 88% از کل گردش مالی ارز خارجی جهان یا به طور متوسط 6.6 تریلیون دلار در روز را تشکیل می‌دهد. پس از جنگ جهانی دوم، دلار آمریکا جایگزین پوند بریتانیا به عنوان ارز ذخیره جهان شد. در بیشتر تاریخ خود، دلار آمریکا توسط طلا پشتیبانی می‌شد تا زمانی که توافق برتون وودز در سال 1971 استاندارد طلا را لغو کرد. مهم‌ترین عامل تأثیرگذار بر ارزش دلار آمریکا سیاست پولی است که توسط فدرال رزرو (Fed) شکل می‌گیرد. فدرال رزرو دو مأموریت دارد: دستیابی به ثبات قیمت (کنترل تورم) و ترویج اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این دو هدف، تنظیم نرخ‌های بهره است. زمانی که قیمت‌ها خیلی سریع افزایش می‌یابند و تورم بالاتر از هدف 2% فدرال رزرو است، فدرال رزرو نرخ‌ها را افزایش می‌دهد که به ارزش دلار کمک می‌کند. زمانی که تورم به زیر 2% می‌رسد یا نرخ بیکاری بیش از حد بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ‌های بهره را کاهش دهد که بر دلار فشار می‌آورد. در شرایط بحرانی، فدرال رزرو می‌تواند دلار بیشتری چاپ کرده و تسهیل کمی (QE) را اجرا کند. QE فرآیندی است که طی آن فدرال رزرو به طور قابل توجهی جریان اعتبار را در یک سیستم مالی راکد افزایش می‌دهد. این یک اقدام سیاستی غیراستاندارد است که زمانی استفاده می‌شود که اعتبار خشک شده باشد زیرا بانک‌ها از ترس نکول طرف مقابل به یکدیگر وام نمی‌دهند. این یک راه حل نهایی است زمانی که صرفاً کاهش نرخ‌های بهره بعید است به نتیجه مطلوب برسد.