شاخص دلار آمریکا با وجود افزایش ریسک‌گریزی در حدود 101.00 باقی ماند

شاخص دلار آمریکا (DXY) که ارزش دلار آمریکا را در برابر شش ارز اصلی اندازه‌گیری می‌کند، برای دومین روز متوالی کاهش یافته و در جلسه معاملاتی آسیایی روز پنج‌شنبه در حدود 101.00 معامله می‌شود. دلار آمریکا با فشار نزولی مواجه است زیرا معامله‌گران نگرانی‌های تورمی جدید ناشی از افزایش هزینه‌های انرژی را در برابر چشم‌انداز اقتصادی ضعیف‌تر آمریکا ارزیابی می‌کنند. در حالی که بازارها به طور گسترده انتظار دارند فدرال رزرو (Fed) در نشست آینده خود نرخ‌های بهره را بدون تغییر نگه دارد، تغییر انتظارات سیاستی و راهنمایی نامشخص از سوی کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو، لایه دیگری از عدم قطعیت را به چشم‌انداز بلندمدت دلار اضافه کرده است. با این حال، کاهش دلار ممکن است به دلیل تقاضا برای دارایی‌های امن با توجه به تنش‌های خاورمیانه محدود شود. تنش‌ها پس از آنکه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا تهدید کرد در صورت هدف قرار دادن کشتی‌های عبوری از تنگه هرمز توسط تهران، به زیرساخت‌های ایران حمله خواهد کرد، به شدت افزایش یافت و ایران نیز تهدید به تلافی سریع علیه دارایی‌های انرژی مرتبط با آمریکا در سراسر منطقه کرد. شبه‌نظامیان حوثی مورد حمایت ایران حملات موشکی و پهپادی به دو نفتکش عربستانی در دریای سرخ انجام دادند. این حمله اولین حمله مستقیم به نفتکش‌ها در این آبراه است که یک مسیر صادراتی جایگزین حیاتی برای نفت خام عربستان را به خطر می‌اندازد و جبهه خطرناک جدیدی در درگیری باز می‌کند. دلار آمریکا ارز رسمی ایالات متحده آمریکا و ارز واقعی تعداد قابل توجهی از کشورهای دیگر است که در کنار اسکناس‌های محلی در گردش است. این پر معامله‌ترین ارز در جهان است که طبق داده‌های سال 2022 بیش از 88٪ از کل گردش مالی ارز خارجی جهان یا به طور متوسط 6.6 تریلیون دلار در روز را تشکیل می‌دهد. پس از جنگ جهانی دوم، دلار آمریکا جایگزین پوند بریتانیا به عنوان ارز ذخیره جهان شد. در بیشتر تاریخ خود، دلار آمریکا توسط طلا پشتیبانی می‌شد تا اینکه توافق برتون وودز در سال 1971 استاندارد طلا را لغو کرد. مهمترین عامل تأثیرگذار بر ارزش دلار آمریکا سیاست پولی است که توسط فدرال رزرو (Fed) شکل می‌گیرد. فدرال رزرو دو وظیفه دارد: دستیابی به ثبات قیمت (کنترل تورم) و ترویج اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این دو هدف، تنظیم نرخ‌های بهره است. هنگامی که قیمت‌ها خیلی سریع افزایش می‌یابند و تورم بالاتر از هدف 2٪ فدرال رزرو است، فدرال رزرو نرخ‌ها را افزایش می‌دهد که به ارزش دلار کمک می‌کند. هنگامی که تورم به زیر 2٪ می‌رسد یا نرخ بیکاری بیش از حد بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ‌های بهره را کاهش دهد که بر دلار تأثیر منفی می‌گذارد. در شرایط شدید، فدرال رزرو می‌تواند دلار بیشتری چاپ کرده و تسهیل کمی (QE) را اجرا کند. QE فرآیندی است که طی آن فدرال رزرو به طور قابل توجهی جریان اعتبار را در یک سیستم مالی راکد افزایش می‌دهد. این یک اقدام سیاستی غیراستاندارد است که زمانی استفاده می‌شود که اعتبار خشک شده باشد زیرا بانک‌ها به یکدیگر وام نمی‌دهند (به دلیل ترس از نکول طرف مقابل). این آخرین راه حل زمانی است که صرفاً کاهش نرخ‌های بهره بعید است به نتیجه مطلوب برسد. این سلاح انتخابی فدرال رزرو برای مقابله با بحران اعتباری بود که در طول بحران مالی بزرگ در سال 2008 رخ داد. این شامل چاپ دلار بیشتر توسط فدرال رزرو و استفاده از آنها برای خرید اوراق قرضه دولتی آمریکا عمدتاً از مؤسسات مالی است. QE معمولاً منجر به تضعیف دلار آمریکا می‌شود. انقباض کمی (QT) فرآیند معکوس است که در آن فدرال رزرو خرید اوراق قرضه از مؤسسات مالی را متوقف می‌کند و اصل پول اوراق قرضه سررسید شده را در خریدهای جدید سرمایه‌گذاری مجدد نمی‌کند. این معمولاً برای دلار آمریکا مثبت است. نویسنده: اختر فاروقی، اف‌ایکس‌استریت