پیش‌بینی قیمت شاخص دلار آمریکا: تمایل صعودی بالای 101٫00 حفظ شده است

شاخص دلار آمریکا (DXY) در روز چهارشنبه کاهش ملایمی را نشان می‌دهد اما بیشتر کاهش مشاهده شده در جلسه معاملاتی آسیا را جبران کرده است. DXY که ارزش دلار را در برابر سبدی از شش ارز اصلی اندازه‌گیری می‌کند، بالای 101٫00 ثابت مانده و پس از رشد 0٫7 درصدی در چهار روز گذشته، در حال تثبیت است. دلار از افزایش تقاضا برای دارایی‌های امن به دلیل تشدید درگیری‌ها در خاورمیانه و افزایش قیمت نفت که اقتصاد جهانی را به آستانه رکود نزدیک می‌کند، حمایت می‌شود. ارتش آمریکا برای یازدهمین روز متوالی به ایران حمله کرد و رویترز گزارش داد که سه کشتی عربستان سعودی در دریای سرخ تغییر مسیر دادند که نشان می‌دهد حوثی‌ها یک کریدور کلیدی دیگر برای عرضه نفت خلیج فارس را مسدود کرده‌اند. شاخص دلار در حال حاضر در 101٫17 معامله می‌شود و بالای بالای کانال نزولی از بالاترین سطح اواخر ژوئن قرار دارد که نشان‌دهنده تشکیل یک پرچم صعودی بالقوه است. شاخص‌های مومنتوم از سناریوی صعودی حمایت می‌کنند، زیرا شاخص قدرت نسبی (RSI) در تایم‌فریم 4 ساعته از 60 عبور کرده و مکدی (MACD) در منطقه مثبت باقی مانده است. این جفت ارز در چند پیپ پایین‌تر از بالاترین سطح 8 و 15 جولای در محدوده 101٫30 محدود شده است که تاکنون مسیر را به سمت بالاترین سطح سال تاکنون در محدوده 101٫75 بسته است. هدف اندازه‌گیری شده پرچم صعودی در محدوده 102٫50 است که فعلاً رشد بیشتر را محدود می‌کند. از سوی دیگر، تلاش‌های نزولی بالای خط روند معکوس که اکنون در محدوده 101٫00 قرار دارد، محدود می‌شود. تایید زیر این سطح، تمرکز را به پایین‌ترین سطح سه‌شنبه در 100٫90 و پایین‌ترین سطح هفتگی در 100٫65 معطوف خواهد کرد. (تحلیل تکنیکال این داستان با کمک یک ابزار هوش مصنوعی نوشته شده است. بیشتر بدانید.) دلار آمریکا ارز رسمی ایالات متحده آمریکا و ارز واقعی تعداد قابل توجهی از کشورهای دیگر است که در کنار اسکناس‌های محلی در گردش است. این ارز پر معامله‌ترین ارز در جهان است که بیش از 88٪ از کل گردش مالی ارز خارجی جهان را تشکیل می‌دهد، یا به طور متوسط 6٫6 تریلیون دلار در روز بر اساس داده‌های سال 2022. پس از جنگ جهانی دوم، دلار جایگزین پوند بریتانیا به عنوان ارز ذخیره جهان شد. در بیشتر تاریخ خود، دلار آمریکا با طلا پشتیبانی می‌شد تا اینکه توافق برتون وودز در سال 1971 استاندارد طلا را لغو کرد. مهم‌ترین عامل تأثیرگذار بر ارزش دلار آمریکا سیاست پولی است که توسط فدرال رزرو (Fed) شکل می‌گیرد. فدرال رزرو دو وظیفه دارد: دستیابی به ثبات قیمت (کنترل تورم) و ترویج اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این دو هدف، تنظیم نرخ بهره است. هنگامی که قیمت‌ها خیلی سریع افزایش می‌یابند و تورم بالاتر از هدف 2٪ فدرال رزرو است، فدرال رزرو نرخ‌ها را افزایش می‌دهد که به ارزش دلار کمک می‌کند. هنگامی که تورم به زیر 2٪ می‌رسد یا نرخ بیکاری بیش از حد بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را کاهش دهد که بر دلار تأثیر منفی می‌گذارد. در شرایط شدید، فدرال رزرو می‌تواند دلار بیشتری چاپ کرده و تسهیل کمی (QE) را اجرا کند. QE فرآیندی است که طی آن فدرال رزرو جریان اعتبار را در یک سیستم مالی گیر کرده به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. این یک اقدام سیاستی غیراستاندارد است که زمانی استفاده می‌شود که اعتبار خشک شده باشد زیرا بانک‌ها از ترس نکول طرف مقابل به یکدیگر وام نمی‌دهند. این آخرین راه حل زمانی است که صرفاً کاهش نرخ بهره احتمالاً به نتیجه مطلوب نمی‌رسد. این سلاح انتخابی فدرال رزرو برای مقابله با بحران اعتباری بود که در بحران مالی بزرگ 2008 رخ داد. این شامل چاپ دلار بیشتر توسط فدرال رزرو و استفاده از آنها برای خرید اوراق قرضه دولتی آمریکا عمدتاً از مؤسسات مالی است. QE معمولاً منجر به تضعیف دلار آمریکا می‌شود. انقباض کمی (QT) فرآیند معکوس است که در آن فدرال رزرو خرید اوراق قرضه از مؤسسات مالی را متوقف می‌کند و اصل پول را از اوراق قرضه سررسید شده مجدداً سرمایه‌گذاری نمی‌کند.